De zonnepanelen werken sinds gisteren, 17 december. Al die tijd was de back-up box het “probleem”, maar na enig gedoe heeft het electriciteitsbedrijf gisteren groen licht gegeven . Het belangrijkste voor ons is dat bij langdurige stroomstoringen we nog steeds stroom via de panelen en de batterij hebben. Normaal worden de zonnepanelen en de batterij automatisch uitgezet bij een stroomonderbreking, zodat er geen stroom het net op kan. Met de back-up box wordt dat vermeden. Weliswaar moeten we dan kiezen welke apparaten we gebruiken in verband met de capaciteit, maar bijvoorbeeld de verwarming blijft het dan doen. 

We zijn weer voorbereid op de winter. De schoorsteen van de open haard is weer geveegd (halve emmer roet na 2 jaar).

schoorsteenveger Petros aan het werk

Het was best wel lastig om een schoorsteenveger te vinden, maar via de winkel Mandalas in Gythio is het gelukt. Ook open haard hout is weer in huis. Buurman Apostolis heeft 2 ton, dat wil zeggen ongeveer 3 kuub, droog hout gestort voor de poort, die wij zelf dan in het hok moeten plaatsen.

gevuld houthok

Genoeg voor een paar maanden. 

Sinds een aantal weken regent het geregeld. Gelukkig meestal een paar uur gestaag zonder al teveel harde regen. Er ligt weer sneeuw op de Taygetos. Een paar keer kwam het wel met bakken naar beneden, in Griekenland zeggen ze dan dat “het stoelen regent”. En bij ons geldt daadwerkelijk dat na de regen de zonneschijn komt, waardoor we nog steeds geregeld op het Karvelasterras kunnen zitten.

Diana met Stelios op het terras

Ook de poezen op het terras

Voor de olijfpers is het een zegen als het een dag regent, dan wordt er namelijk niet geplukt en komt er van die dag dus geen nieuwe oogst bij.. Het terrein en rondom staat weer helemaal vol met olijfzakken, terwijl ze ’s ochtends om 7 uur al beginnen met persen. Met een regendag kunnen ze weer een beetje inhalen. 

We zijn de laatste tijd weer geregeld met honden bij de dierenarts geweest. Onder meer een van de pershonden, Nikos, die een paar gaten in zijn neus had.

Nikos bij de dierenarts

Met pilletjes en een crème op zijn neus (2 maal dagelijks) is dat uiteindelijk weer goed gekomen. Als je het over een lieve hond hebt,… Ook werden we laatst gebeld dat een hond gevonden was met een valstrik rond zijn poot. Nadat we de hond bij een huis gevonden hadden, zijn we onmiddelijk naar de dierenarts gereden, waar hij nog steeds (2 weken later) zit. We hopen zijn poot te kunnen redden. Daarna zijn we langs de politie gegaan om aangifte te doen (op hun verzoek). Ze hebben ook in de buurt onderzoek gedaan en hopen daarmee in ieder geval te voorkomen dat er meer vallen worden gezet. Het blijft goed om te zien dat de politie van Gythio aan de kant van het asiel staat. 

Onze eigen kittens hebben we laten steriliseren. Dat is een fluitje van cent, binnen 10 minuten waren bij beiden de ballen eraf. Daarna een nachtje in een bench in huis, na ’s avonds vrij rond gelopen te hebben. Ze namen het er meteen van.

Gianis op het aanrecht, wat niet mag!

Gianis op de operatietafel

Artemis, die in de zomer een strandtent had op Mavrovouni waar wij geregeld lagen, heeft nu bij Agios Vasilios de foodtruck neergezet voor de olijfplukkers (koffie, broodjes en dergelijke). Wij drinken daar op zondagochtend koffie als we de honden in Voutrouvi (vlakbij Gythio) hebben verzorgd.

Stelios, de nieuwe hond, heeft de houtjes van het houthok ontdekt. Na eerst een beetje aan de tuinstoelen te hebben geknaagd, heeft hij nu een verzameling kleine stukken hout bij elkaar gehaald die hij braaf op zijn kussen legt. De mafkees.

Stelios met zijn verzameling houtjes

Het is nu al 5 weken meer dan normaal warm. Temperaturen van 33/34 graden zijn we gewend en door de droge lucht voelt dat ook best wel lekker. Maar het is dit jaar meer dan 37 graden, iedere dag weer.

warm

En ook ’s nachts koelt het onvoldoende af, namelijk tot zo’n 30 graden. Dat betekent dat we de ramen en deuren niet open kunnen zetten en dat het ook in huis warm wordt. Ondanks alle pogingen om het binnenshuis koel te houden (ramen en deuren overdag dicht en de luiken dicht als de zon erop schijnt) is het inmiddels 30 graden in huis. De aankomende week lijkt het af te koelen naar normale temperaturen. Ondanks alles gaat het werk op het asiel gewoon door. Jeroen heeft groen licht van de cardioloog gekregen en is inmiddels ook weer aan het werk, alhoewel hij nog wel wat voorzichtig moet zijn. Ook mag hij weer zwemmen en zijn we dus weer geregeld een uurtje of 2 op het strand te vinden (vaak na het werk op het asiel).

Dit jaar hebben de strandtenten behoorlijk veel geld voor de vergunningen moeten betalen en dat willen ze terug verdienen door voor de parasols en ligbedden te laten betalen. Op het strand van Mavrovouni moet je overal betalen. Blue Beach (Vathy) doet daar niet aan mee, met als gevolg dat het daar nu heel erg druk is. Voor ons niet erg prettig. Gelukkig hebben onze oude buren, Petros en Artemis, een strandtent op Mavrovouni geopend. Het is daar iets rustiger en ze hebben ook goede ligbedden. Dat is dan ook een beetje ons stamstrand geworden. Zien we ook ons oude buurmeisje Tonja weer, die in de bediening loopt. Zelfs Jan (zie hieronder) is er gaan liggen, terwijl die vanaf 2005 altijd bij Demestichas lag.

Het toeristenseizoen, hier grotendeels binnenlandse toeristen, lijkt dit jaar eerder begonnen te zijn dan normaal. Wellicht dat de aanhoudende warmte daarvoor zorgt.

Door de hitte zijn de dieren, honden en katten, overdag lekker rustig. Zowel op het asiel als thuis. Sinds 24 juni hebben we er 2 kittens bij.

Adrie en Gianis

Ze komen van een huis in Karvelas waarvan de mensen er slechts een aantal weken per jaar zijn. We hebben ze Gianis en Adrie genoemd, naar de vader van Diana en zijn vriendin. We hebben al maatregelen moet nemen om ze in de tuin te houden nu ze nog zo klein zijn. Vandaar onder meer een plank om de bougainvillea zodat ze niet via de kant eruit kunnen.

Adrie tussen Dysie en Xanthi

Gianis

nog wel erg klein

Ze krijgen af en toe op hun donder van “politieagente” Dysie, maar verder gaat het heel goed met de honden. Ook de andere katten hebben er geen probleem mee. En ze hebben geleerd op de kattenbak te gaan, dus geen gedoe in de tuin!

De vader van Diana, Jan, is weer twee weken geweest samen met zijn vriendin, Adrie.

Adrie, Adrie en Jan

Zij had graag mee willen helpen bij het asiel, maar wij vonden het niet verstandig als iemand van 80 in de brandende zon met 38 graden gaat werken.

Inmiddels liggen er zonnepanelen op het dak en binnen is de batterij geïnstalleerd.

Het is nu alleen nog wachten op de aansluiting op het net. Er is een heel traject aan vooraf gegaan van het tekenen van vele papieren. Sommige moesten digitaal! getekend worden, andere weer op het kantoor van het electriciteitsbedrijf. Beetje gekmakend.

We hebben onze permanente verblijfsvergunning (zonder gedoe) en daarna kon Jeroen de verlenging van zijn wapenvergunning eindelijk regelen. Trouwens uiterst vriendelijke politieagent die dat regelt.

In de laatste post schreven we dat de gezondheidszorg best wel goed is. Dat is ook zo, maar op dit moment zijn er bij het gezondheidscentrum van Gythio grote problemen. De aanwezige artsen worden telkens naar het ziekenhuis van Sparti gezonden, omdat ze daar te weinig artsen hebben. Hierdoor is Gythio onderbemand. Op een gegeven moment heeft de directrice van het gezondheidscentrum geweigerd nog artsen te sturen. Daarop werd ze onmiddellijk ontslagen! Inmiddels bemoeit zowel de lokale als de landelijke politiek zich ermee. Chaos dus. Afwachten hoe dit gaat aflopen.

De wapenvergunning van Jeroen is al een tijdje verlopen. Net op het moment dat hij die wilde vernieuwen, moest hij naar het ziekenhuis. De politie houdt het kennelijk allemaal goed bij, want we werden gebeld over de vergunning. Voor de vernieuwing zijn onder meer een verklaring van een arts en van een psychiater nodig. Jeroen is die gaan halen: de verklaring van beiden is niet meer dan een papiertje met een stempel. Er wordt niets gevraagd. De politie vond dat de verblijfsvergunning die ook getoond moest worden, niet de juiste is. Hoe je dat weten moet, is niet duidelijk en kon de agent ook niet vertellen. Inmiddels hebben we ook daar alle benodigde gegevens verstrekt en kunnen we over een aantal dagen de “juiste” verblijfsvergunning halen. 

De puppies die we in de tuin hadden, Dodi en Tina, zijn naar het asiel gegaan. Toen Dodi geadopteerd ging worden door een stel uit Nederland, hebben we die terug gehaald en heeft hij tot aan zijn vertrek naar Nederland weer bij ons gewoond.

Dodi op het vliegveld van Kalamata

De broer van Jeroen heeft hem mee naar Nederland genomen. Ook Tina is uit het asiel en woont inmiddels in Duitsland. Eind goed, al goed.

Onze eigen twee honden, Dysie en Xanthi,

Xanthi en Dysie

lopen inmiddels vrij op het Varkenspad. Xanthi loopt ook zelfstandig weer naar huis, want dan kan ze via een omweg de mensen vermijden. Afgelopen week was ze helemaal vrij geweest, dus vanaf huis al. Ook was ze een paar keer uit de tuin ontsnapt (!). Ze kan alleen niet zelf terug, dus hebben we de plek waar ze eruit ging, afgezet met extra gaas. De beide honden kunnen het tot op heden wonderwel goed met elkaar vinden na de dood van Anonymos. 

Vlakbij ons loopt nu geregeld een vos, die zich niets aantrekt van het “gebrul” van Xanthi. De vos eet de moerbeien die uit de boom vallen en gaat daarna weer op zijn gemak weg.

Onder meer door “patient” Jeroen hebben we de afgelopen weken veel bezoek gehad. Gezellig maar ook vermoeiend. 

Het begint zomer te worden.

Zomer, dus parasols in de tuin

Dat betekent dus ook dat op de stranden de parasols en ligbedden er weer komen. Dit jaar worden de vergunning via een nieuw electronisch systeem uitgegeven. Omdat het systeem laat klaar was, kon men pas vanaf half mei de vergunning aanvragen. Het vreemde is dat Blue Beach (Vathi strand) wel al een vergunning heeft en dus ook parasols/bedjes heeft staan, maar op het strand van Mavrovouni nog bijna niemand een vergunning lijkt te hebben. Op 2 plaatsen staan nu twee rijen parasols met bedjes. Via de app Mycoast is precies te zien waar de vergunningen zijn verstrekt. Burgers kunnen melden als er illegale parasols ergens staan (dit geldt met name voor de eilanden waar er heel veel illegaal schijnt te gebeuren). 

In april hebben we 5 dagen lang een zeer hoge concentratie van Saharastof gehad. We hebben zelfs meegemaakt dat we de bergen aan de overkant niet konden zien. In mei hebben we nog zo’n periode meegemaakt. Het slaat zelfs een beetje op de longen. 

De laatste paar jaar liggen er in de Lakonische Golf (tussen het vaste land en Kythera) iedere dag ongeveer 10 boten/tankers. ’s Nachts kon je de schepen door de verlichting ervan heel goed zien liggen. Het schijnt dat er onder meer Russische olie wordt overgetankt waardoor de herkomst van de olie niet meer te herleiden is. Doordat het gebied buiten de territoriale wateren ligt, kan er in beginsel niets tegen gedaan worden. Een paar jaar geleden heeft Griekenland de grens van 6 mijl naar 12 mijl verlegt, maar is daarbij vergeten ook de Lakonische Golf er bij te betrekken. Inmiddels hebben ze er iets op “gevonden”: er worden nu (op papier) oefeningen door de marine in dat gebied gehouden en is het voor schepen niet toegestaan daar te liggen. De looptijd van deze oefeningen is al een paar keer verlengd. Gevolg: er ligt op dit moment geen enkel schip meer. 

De overheid zet de automatisering nu ook in voor de bestrijding van bosbranden. Iedereen moet via een bepaald systeem aangeven dat hun onroerende zaken schoon gemaakt zijn. Het zal er in ieder geval voor zorgen dat meer mensen hun grondstukken zullen maaien wat de kans op grote bosbranden verminderd. Wel is dan van belang dat ze tijdens het maaien voorzichtig zijn voor vonken. Afgelopen week waren er in onze buurt twee branden ontstaan. Gelukkig waren de brandweer en blusvliegtuigen er snel en was het vuur snel onder controle. 

Kat in kruik

De eerste grote bosbrand bij ons in de buurt was er al op 29 maart. In de buurt van Arna, een dorp in de bergen, zijn meerdere hectare bos in de as gelegd. Bij de bluswerkzaamheden werden zelfs een blusvliegtuig en twee helicopters ingezet. Het heeft de afgelopen tijd ook niet heel veel geregend.

Op dezelfde dag was er een aardbeving die door onze buurvrouw werd gevoeld (wij waren zelf onderweg). Het episch centrum lag weliswaar voor de kust van Gialova (dus een eindje weg), maar toch.

Gythio half maart

De temperatuur is momenteel dagelijks meer dan 20 graden, wat er voor zorgt dat de sneeuw op de top van de Taygetos al behoorlijk is gesmolten. Het lijkt erop dat alle sneeuw al voor eind april is verdwenen.

Stoffel aan de wandel

Door de hoge temperaturen lopen de schildpadden alweer rond. Ook de everzwijnen zijn in de buurt. Met de ingang van de zomertijd ging Diana met de honden lopen toen het nog niet zo lang licht was. Op het Varkenspad lopen de honden dan vrij. Redelijk dicht tegen de weg aan werd Xanthi door een everzwijn achterna gezeten. Gelukkig kan Xanthi heel hard lopen.

Drie dagen na de dood van Anonymos op 7 februari liepen er alweer drie puppies bij ons rond. Helaas was na een aantal weken een van de puppies aan tyfus overleden. Het bekende verhaal: plotseling worden er puppies gevonden van enkele maanden oud, gedumpt door de eigenaar. In de regel zijn ze eigenlijk te klein voor het asiel, met als gevolg dat wij ze dan maar opvangen. Alleen ons “probleem” is dat we ze dan niet alleen te eten willen geven, maar ook willen opvoeden om ze een betere kans voor adoptie te geven. Opvoeden betekent onder meer ’s nachts in een bench in huis slapen, zindelijk maken, aangelijnd leren lopen en dergelijke zaken.

Puppy Dodi

Puppy Tina

Daar gaat best wel veel extra tijd in zitten. En deze keer kwam een groot deel van die zorg op Diana neer, omdat Jeroen fysiek werd uitgeschakeld.

Wat in eerste instantie een klein probleempje aan zijn hart leek te zijn (beetje dotteren leek de oplossing), bleek een serieus mankement te zijn. Gevolg was een operatie in Athene en daarna een paar maanden revalideren. Voor het eerst dat we echt in het medische circuit terecht kwamen. Dat viel niet tegen. De diverse medici communiceerden erg goed met elkaar en met ons. Er werd geregeld met elkaar gebeld om de casus te bespreken en om afspraken te maken. Zo was het mogelijk dat binnen twee dagen vanaf het moment dat er in het ziekenhuis van Tripoli geconstateerd werd dat dotteren niet mogelijk was we al met de hartchirug in Athene spraken (op een zaterdag!).En vier dagen later al onder het mes. Verder een uitstekend ziekenhuis waarbij iedereen, indien gewenst, Engels spreekt. Ook de nazorg is van een hoog niveau. De Grieken zijn verbaasd dat Jeroen een hartprobleem had, want “hij rookt toch niet”.

Onze vriend Anonymos

Op 7 februari 2024 hebben we Anonymos laten inslapen. Hij had last van nierfalen, wat voor het eerst aan het licht kwam na een bloedtest op 22 november. In eerste instantie leek er niet veel aan de hand, maar in de loop van de weken nam zijn eetlust af en kreeg last van zijn darmen. Uiteindelijk hebben ze bij de dierenarts nog een laatste poging gedaan om hem op te kalefatere, maar het heeft allemaal niet mogen baten.

Hij kwam toevallig bij ons. Hij woonde bij de olijfpers van Marathea, samen met 6 andere zwerfhonden. In juni 2018 bleek zijn poot uit de kom en moest hij gedurende een maand met een kap rond zijn kop lopen en zat zijn achterpoot in een spalk. Hij moet dus bij ons in de tuin herstellen.

Anonymos tijdens zijn revalidatie in juni 2018

Het ging zo goed samen tussen Anonymos en Dysie, dat we besloten dat hij bij ons kwam wonen.

Toen Xanthi in juli 2020 er ook definitief bij kwam, was hij deels de stabiele factor als Dysie wel eens lelijk deed richting Xanthi. Verder was hij een allemans vriend, iedereen die bij ons langskwam werd vriendelijk begroet. Hij was voor niets of niemand bang en in de regel heel relaxed. Alleen met buurhond Andy had hij altijd een probleem. Als we een zogenoemde “tijdelijke” extra hond (of meerdere) bij ons hadden logeren, had hij ook nooit problemen. Kleine puppies waren niet zijn favoriet, maar als ze iets groter werden ging hij meestal met ze spelen.

Anonymos met Dysie en Noname

Anonymos met Nami, een “tijdelijke” hond

We gaan hem vreselijk missen. We hebben hem in de tuin begraven.

Graf Anonymos

De zomer is nu echt over. De temperatuur komt overdag bijna niet meer boven de 25 graden. Dat betekent dat de zwemspullen zijn opgeborgen en ook de korte broeken. Dit jaar zijn we tot 77 keer zwemmen gekomen. De laatste weken was het nog geregeld zwemweer, zelfs toen de parasols al overal waren weggehaald.

Mavrouvouni strand zonder parasols

De bar van Blue Beach sloot op 29 oktober en Demestichas deed zijn deuren op 5 november dicht. Ondanks dat is het opvallend hoeveel toeristen er nog in de buurt van Gythio zijn , veelal te herkennen aan korte broek en korte mouwen.

De vinger van Diana zit na 4 weken nog steeds in een spalk. Volgens de arts gaat het goed, maar is geduld een schone zaak. Ondanks die spalk heeft ze nog wel gezwommen, hand boven water in een plastic zak.

Diana met de hand in het plastic

Gelukkig kan ze nog genoeg dingen nu het alleen de middelvinger betreft.

Nadat Pipis was overleden (zie vorige post) heeft het niet lang geduurd  voordat de volgende logé bij ons kwam. Deze hond, een puppy genaamd Pastel, was bijna geadopteerd, maar haar gedrag was toen dermate dat het uiteindelijk niet is doorgegaan. We wilden kijken hoe haar gedrag buiten het asiel is en hebben haar twee weken bij ons gehad.

Anonymos met Pastel

Ze is ontzettend sociaal naar andere honden toe, de katten vindt ze ook leuk. Buiten de veilige omgeving van het asiel is ze wat gereserveerd naar vreemde mensen (blaffen uit onzekerheid) en heeft ze tijd nodig om te wennen. Inmiddels is ze weer terug in het asiel.

November is de maand dat we de open haard weer aan gaan doen. En dus hebben we weer hout nodig. Deze keer hadden we 2 ton besteld (ongeveer 3,2 m3 ). De prijs van een ton is nu voor ons € 120 (vorig jaar nog € 100). Het “probleem” is dat het hout voor de poort gestort wordt en we het zelf naar binnen moeten halen.

2 ton hout voor de poort

Dit jaar een klus voor Jeroen alleen doordat Diana nog met haar vinger in de spalk zit.

een van de stapels binnen de tuin

Na meer dan 6 maanden wachten is eindelijk de nieuwe auto, Suzuki Vitara, gearriveerd. Na meer dan 14 jaar hebben we een nieuwe auto gekocht.

Nieuwe auto na 14 jaar

We proberen de eerste tijd er geen honden mee te vervoeren, daarvoor hebben we nog de Grand Vitara. De Jimny is na 17 jaar verkocht. De nieuwe auto rijdt voor ons abnormaal zuinig, 1 op 20 kilometer. Zelfs in de bergen. Jeroen heeft de auto tijdens het jaarlijkse uitstapje met Vasilis gebruikt. Dit jaar ging de reis via Megalopolis door de bergen (Stemnitsa, Dimitsena, Vytina) naar Tripolis en de dag erop via de bergen naar Astros, Leonidiou, Kosmas en terug naar huis. Dus veel door de bergen en nog steeds erg zuinig.Tijdens dit uitstapje was het plotseling heel slecht weer (heel tijdelijk), zowel in de bergen als in Marathea (zelfs een van de luiken kapot gewaaid). Voordat Diana het door had, waren Dysie en Xanthi naar binnen geslopen. Diana heeft gedaan alsof ze het niet gezien heeft.

Xanthi binnen in verband met slecht weer

Nadat het slechte weer voorbij was, zijn ze weer naar buiten gegaan.

Gedurende een paar dagen vanaf 4 september heeft een slecht weer gebied, genaamd storm Daniel, onder meer huis gehouden in Griekenland. Bij ons in de buurt heeft het gewoon twee dagen een aantal keren geregend, wat op zich geen kwaad kon. Helaas stonden een aantal hokken bij het asiel wel weer blank. Echter in het midden van Griekenland, Thessalië en de Pilion, is enorm veel regen gevallen (op 1 plek meer dan 1000 !! mm in 2 dagen). De gevolgen in dat gebied zijn desastreus. Bijvoorbeeld in Volos was er gedurende meerdere dagen geen stroom en de drinkwatervoorziening is is zwaar beschadigd waardoor er 2 weken lang al geen drinkbaar water uit de kraan komt (als er sowieso al water uitkomt). Heel veel land en dorpen zijn ondergelopen.

Satelliet foto van voor en na de storm

Inmiddels heeft dezelfde storm in Afrika huis gehouden.

Opnieuw zijn er in augustus grote bosbranden geweest, gelukkig ver bij ons vandaan. Met name de brand bij Athene en die in Noord-Oost Griekenland zijn heel groot, veroorzaakt door droogte en harde wind. Die in Noord Griekenland is de grootste ooit in Griekenland, waarbij de rooklucht zelfs bij ons te ruiken was, terwijl dat meer dan 600 kilometer verderop is. Ook hing er een aantal dagen een soort van rooksluier. De brand bij Athene zorgde een aantal voor een nagenoeg onleefbare situatie (zware rooklucht) in het noord/westen van Athene.

In verband met de brandbestrijding zijn bij ons in de buurt meerdere waterbassins gebouwd en ook een bij Marathea. Nadat deze gevuld was, bleek die niet erg waterdicht. Binnen een week was die weer leeg. Kennelijk hebben ze er daarna nog wat aan gedaan, want inmiddels is die weer gevuld en blijft vol.

waterbassin bij Marathea

Naar zeggen zou dat bassin onder meer voor de blushelicopter zijn. Wij kunnen ons dat niet goed voorstellen en denken dat het gewoon een vulpunt voor de brandweerwagens zal zijn.

Gythio is een nieuwe opticien rijker, Eye Workshop. Jonge vrouw die ook optometrist is, zodat er iets meer aandacht voor de ogen is dan alleen maar de sterkte kunnen meten.  Meteen onze ogen weer eens laten meten en nieuwe zonnebrillen aangeschaft.

Anders dan in het pré-corona tijdperk is het grote feest in Karvelas in verband met Maria Hemelvaart niet meer op 15 augustus maar een paar dagen eerder. En het feest lijkt ook niet zo groot meer als voorheen. Mogelijk dat dat onder meer te maken heeft met het feit dat er steeds minder mensen wonen. Het was in Gythio in de maand augustus enorm druk, maar van de ene op de andere dag (het laatste weekend van augustus) is het op de stranden aanzienlijk rustiger. Dit jaar is trouwens de jaarmarkt van Gythio veel kleiner dan de voorgaande jaren. Geen idee wat daarvoor de reden is.

We hebben weer een extra hond in de tuin rond lopen, genaamd Pipis.

Dysie met Pipis

Hij komt van het asiel. Sinds een half jaar heeft hij last van zijn oren (schudden van zijn kop). Ondanks alle medicijnen die hij in die tijd heeft gehad, bleek de kwaal niet te genezen. De laatste optie was een risicovolle operatie. De dierenarts in Sparti, Tselekis, heeft deze operatie gedaan zonder daarvoor iets in rekening te brengen. Momenteel loopt Pipis bij ons met een kap rond

Pipis met kap

en moeten we meerdere keren per dag de operatiewond schoon maken. En een andere logé is Jan, Diana d’r vader. Hij kan er kennelijk geen genoeg van krijgen.

De Grand Vitara begint wat mechanische kuren te krijgen. Eerst is de multi riem kapot gegaan.

de sleepauto voor de Grand Vitara

De sleepauto had wat moeite om bij ons huis te komen, met name keren was wat moeilijk. En daarna bleek dat een van de schokbrekers op zijn eind is. Dus weer naar de garage. De nieuwe zijn inmiddels besteld.