Begin juni is al alle sneeuw op de Taygetos gesmolten. Dat is betrekkelijk vroeg en het heeft al een maand niet meer geregend. Het is dan ook al erg droog geworden en ook de rivierbeddingen staan al droog. De eerste grote bosbranden hebben alweer gewoed in Griekenland. Bij ons in de buurt is het wat dat betreft nog rustig. De temperaturen overdag zijn heerlijk, achter in de 20 graden, en ’s nachts koelt het lekker af naar 18 à 19 graden. 

Omdat we het niet kunnen laten, zit er alweer een vierde hond bij ons. Deze keer is het een ernstig zieke hond van het asiel, genaamd Frixos.

Blije Frixos

Frixos tijdens de wasbeurt

Hij heeft Leishmaniasis (zeer vervelende ziekte bij honden) en is daardoor sterk vermagerd. 

Frixos

Hij heeft veel medicijnen nodig, die zowel ’s ochtends als ’s avonds toegediend moeten worden. Op het asiel kan dat niet, met als gevolg dat hij dus bij ons is. Hij heeft net een wasbeurt gekregen. Onze andere honden vinden het prima en laten hem gewoon ongestoord eten (terwijl hij onder meer gekookte kip en blikvoer krijgt). Ook hij weet zich prima aan te passen. Sinds een paar dagen blaft hij af en toe een beetje mee.

Dit jaar hebben de moerbei bomen veel vruchten. Normaal halen we die er zoveel mogelijk uit, maar dat hebben we nu niet gedaan. Ze vallen op de grond en worden daar voor een groot deel door de honden opgegeten (als een lekkernij). Helaas levert het ook vlekken op het terras op. 

Sinds enkele weken mag, na Dysie, ook Anonymos op het Varkenspad vaak vrij. Meestal blijft hij bij ons in de buurt, maar soms maakt hij een wat groter rondje dan wij en laat hij zichzelf min of meer uit. In het begin waren we bang dat hij onder meer zou gaan vechten met de buurhond Andy, maar dat gebeurt niet. Kennelijk is hij de baas, want Andy doet niets (blijft uit de buurt) en Anonymos valt ook Andy niet aan. Een zorg minder.

Het is gelukt om onze tijdelijke sociale zekerheidsnummers (AMKA) te krijgen die noodzakelijk zijn voor het maken van een vaccinatie afspraak. Dat verloopt allemaal uitermate soepel. Onder andere via de apotheek kan je een afspraak laten inplannen (electronisch) en je ontvangt onmiddellijk via SMS en email een bevestiging. Vanaf 3 dagen voor de vaccinatie krijg je iedere dag een SMS en email om je te attenderen op de afspraak en op de dag zelf wordt je nog gebeld door het gezondheidscentrum waar de vaccinatie gebeurt. Diana heeft inmiddels haar eerste vaccinatie (Pfizer) gehad op 7 juni. Jeroen is vrijdag 11 juni aan de beurt. Dat betekent wel 2 dagen geen alcohol!!

Jeroen is recent gebeten door een van de asielhonden (hij lette niet op toen de hond aangaf niet geaaid te willen worden, omdat die niet lekker was. Dus “eigen schuld, dikke bult”). Bij het gezondheidscentrum van Gythio wordt alles prima geregeld, wond schoongemaakt en een paar hechtingen. Iedere 2 dagen moet hij terugkomen om naar de wond te laten kijken en het verband te laten wisselen. Dit alles kost niets!

We zijn begonnen met zwemmen. De eerste duik was op 10 mei.

Xanthi on the beach

Nu het nog rustig, lees: leeg, is, nemen we Xanthi mee, zodat die weer aan nieuwe situaties gewend kan raken.

Ook lopen we iedere dag met haar in een meer drukke omgeving en nemen haar mee als we ergens gaan eten. Ze blijkt dan een erg makkelijke hond, die rustig onder tafel blijft liggen. Ze lijkt in het algemeen iets minder stressig te zijn. De buren John en Petie zijn niet eng meer en kunnen zelfs hondenkoekjes aan haar geven. Alle moeite lijkt dus zijn vruchten af te werpen.

Over taverna’s gesproken: we hebben sinds het einde van de lockdown nagenoeg al onze favoriete taverna’s weer een keer bezocht, En uiteraard meerdere keren de bar Blue Beach.

Blij dat Blue Beach weer open is

Tijdens een telefoongesprek met onze buurvrouw, Kyria Martina, die nu in Athene zit, kwamen we erachter dat ze niet meer terug komt! Ze blijft in Athene wonen. Alweer een lege woning in Marathea. 

Het schilderwerk van de luiken, ramen en kozijnen en hondenhokken is afgerond.

Na het schilderen

Er blijft nog voldoende werk over, zoals het hekwerk, de bank op het Karvelasterras en de carport. Het maaiwerk is gelukkig wel al af, want daar wordt het nu te warm voor.

Vanaf maandag 3 mei (de dag na Grieks Pasen) is de horeca weer gedeeltelijk open.

Eindelijk weer bij Tripleta

Alleen buiten kan er weer gezeten worden, zonder masker. Op straat is nog steeds het dragen van een masker verplicht. 1 mei, een vrije dag, viel in het weekend . Die wordt dan doorgeschoven naar de eerste werkdag. En doordat tweede Paasdag ook een vrije dag is, viel 1 mei dit jaar op dinsdag 4 mei. Een lang weekend met als gevolg dat met name dinsdag de terrassen van coffee bars en taverna’s behoorlijk vol zaten. De horeca mag open blijven tot 22.45 uur. De aanwezige avondklok gaat door deze sluitingstijd in om 23.00 uur. 

Anderhalve week voor Pasen werden eindelijk de wegen gecontroleerd op het al dan niet rechtmatig reizen tussen de provincie, een regeling die nog steeds geldt. Daardoor werd voorkomen dat “half” Athene de Paasweek op het platteland zou doorbrengen. Gezien de huidige Corona cijfers nog niet zo’n goed idee. Binnenkort, 15 mei is de planning, worden die beperkende reismaatregelen opgeheven, net als het moeten doorgeven via SMS om welke reden je reist. Nu zijn wij in deze 6 maanden waarin deze maatregelen golden, nog nooit gecontroleerd, maar dat heeft wellicht ook te maken met de relatieve lage besmettingsgraad in onze buurt.

Ook wij hebben Pasen in kleine kring doorgebracht, met buurman John en Jarlath, een Ier die vrijwilliger is bij het asiel.

Diana, Jarlath en John aan de Paasdis

De kok aan het werk

Het weer was fantastisch, 32 graden, zon en totaal geen wind. Dus de BBQ was aan.

Het is al weken lang lekker weer met goede temperaturen. Alleen is het eigenlijk veel te droog. En er hangt vaak Saharazand in de lucht. Groenteboer Sarantos, bij de afslag naar Vathy en volgens ons de beste in de hele buurt, is weer open en dan is het voor ons het begin van de zomer. We hebben de tuinstoelen tevoorschijn gehaald en voorzien van kussens. Ook de parasols staan weer. 

Dysie op haar favoriete plaek

We hebben de verfkwasten weer opgepakt. Een aantal kozijnen, ramen, deuren en luiken moesten gedaan worden, zo ook wat tuinmeubels, tuinpoort en hondenhokken. Dat wordt een klus van een aantal weken, onder meer doordat we ook nog bij het asiel moeten werken. De eerste streken verf zijn inmiddels gezet. 

We proberen ons ook te laten vaccineren. Daarvoor is echter een sociaal zekerheidsnummer nodig. Via een website van de Griekse overheid kan een tijdelijk sociaal zekerheidsnummer worden aangevraagd. Bij ons lukte dat niet. We zijn naar het loket bij de gemeente gegaan om te kijken of zij dat konden regelen. Waarschijnlijk, volgens de mensen daar, gaat het niet goed, doordat ons Sofinummer en ons paspoortnummer niet meer met elkaar corresponderen (inmiddels twee keer een nieuw paspoort gekregen). Het wijzigen van het paspoortnummer bij de Belastingdienst gaat ook niet zomaar. Nog enkele dagen en dan is dat (waarschijnlijk) in orde. Ook zijn we bezig met het aanvragen van een permanent sociaal zekerheidsnummer. De daarvoor benodigde huwelijksakte is een maand geleden door de Nederlandse gemeente aan ons gestuurd en is op 5 mei bij het postkantoor in Gythio gearriveerd! Nu nog een officiële vertaling van dit document (via het Ministerie van Buitenlandse Zaken) en dan kan ook die aanvraag in gang gezet worden. 

Onze zogenoemde levende have is met een afgenomen: onze laatste kip hebben we laatst in het kippenhok gevonden zonder kop, de letterlijke “kip zonder kop”. Kennelijk heeft een marter ergens een mogelijkheid gevonden om naar binnen te komen en de kip te “sneven”. Een van onze dorpsbewoners heeft ons twee kuikentjes van eigen kweek beloofd, dus daar wachten we even op. Overigens maakt diezelfde vrouw ook kaas, feta en myzithra, van de melk van haar geiten. Erg lekker (voor wie van kaas houdt), dus dat is nu onze vaste leverancier geworden. 

Je doet de hordeur open en daar ligt opeens een slang te wachten. Dat is even schrikken. Nog net voldoende tijd om een foto te nemen en daarna snel actie ondernemen. Eerst heeft Diana nog geprobeerd de slang te verwijderen, maar gezien de agressieve opstelling van het beest was er geen andere optie dan hem/haar een kopje kleiner te maken. Daarna op Internet opgezocht om welke soort het ging: een adder. Vreemd genoeg (of misschien wel heel slim) hadden de honden weinig belangstelling tijdens de actie. 

Over honden gesproken: Electra is inmiddels weer vertrokken naar haar nieuwe huis in Duitsland.

Electra en Xanthi

Zo klein als ze is, zo macho kon ze zich gedragen naar grotere honden (kennelijk nooit in de spiegel gekeken). Ze was een prima speelmaatje voor Xanthi en na wat gewenningsproblemen was ook Anonymos overstag en vond haar leuk. Dysie had af en toe haar jaloerse buien, maar kon in de regel wel met haar overweg. We gaan haar missen, maar weten dat ze goed terecht komt. Met Xanthi gaan we de laatste weken tijdens les lopen in Sparti, omdat ze daar meer mensen tegen komt. Langzaam gaat het beter, maar het blijft nog een lange weg. Inmiddels is ze wel gewend aan Petie, onze buurvrouw, en komt ze op haar af als die de tuin inkomt. Toen we laatst door het dorp liepen met alle honden, is Xanthi aangevallen door een van de herders van een van de dorpsbewoners. Zelfs dan doet ze niets agressiefs. Gelukkig is er niets ernstigs met de honden gebeurd, maar het geeft wel aan dat niet alle honden te vertrouwen zijn. Diana werd ook aangevallen waardoor ze op de grond terecht is gekomen. Dit zorgt al 4 weken voor een pijnlijke gekneusde pols die ze nog steeds niet volledig kan gebruiken. Lastig, onder andere voor het werk in het asiel. 

Doordat het de laatste tijd te weinig heeft geregend, is het vanaf 16 april al verboden om buiten vuur te maken. Normaal is de periode van 1 mei tot 1 oktober. Dat heeft tot gevolg dat een aantal stapeltjes snoeihout

Moerbei en druif lopen alweer uit

niet meer verbrand zijn voor de zomer. We zijn namelijk nog niet klaar met snoeien van de olijfbomen. Het is nog niet overdreven warm, maar door de geregeld harde wind droogt het wel snel. De moerbei en druif zijn alweer aan het uitlopen, zodat we binnen een maand voldoende schaduw in de tuin hebben voor de dan warme zon.

De taverna’s en bars zijn als drukke mieren al bezig met de voorbereidingen van de heropening na de lock down, die nu al meer dan 5,5 maand duurt. Op veel plekken worden tafeltjes en stoeltjes geverfd, terrassen worden al schoongespoten en ramen gelapt. Vlak na Grieks Pasen (dit jaar op 2 mei) zal de horeca weer open gaan. Dat is dus vlak voor het begin van de openstelling van Griekenland voor toeristen. Toeristen die al volledig gevaccineerd zijn of die een negatieve PCR-test kunnen overleggen hoeven niet meer in quarantaine. Wij proberen ook gevaccineerd te worden, maar daarvoor hebben we een zogenoemd AMKA-nummer (sociaal zekerheidsnummer) nodig. Het aanvragen daarvan is weer een bureaucratisch gedoe doordat we ook onze huwelijksakte, vertaald in het Grieks, moeten overleggen. Die is inmiddels in Nederland aangevraagd, maar door de trage post zijn we nog niet zover dat we het nummer ook al daadwerkelijk hebben. 

Ook in oktober smaakt een glaasje wijn lekker

Het is inmiddels alweer herfst. En dat is onder meer te merken aan de geweerschoten van jagers. Die zijn het meest tegen de avond actief. Ook Jeroen heeft zijn jachtvergunning voor dit seizoen weer gehaald. De reden ervoor is echter niet te gaan jagen, maar het willen behouden van de wapenvergunning. Als je meerdere jaren achter elkaar geen jachtvergunning hebt, vervalt ook de wapenvergunning.

Het weer is nog steeds prima, alle dagen meer dan 22 graden en meer dan geregeld zon. Alleen op 28 oktober, Ochi dag, was het verschrikkelijk slecht weer tot het begin van de middag. Heel veel regen, onweer en wind. Op veel plekken in Griekenland waren er overstromingen. Een geluk bij een ongeluk was dat de gebruikelijke parades op die dag al waren afgelast vanwege het Corona-virus. Uiteraard waren de taverna’s ’s middags wel vol.

Het aantal besmette mensen met het Corona-virus neemt nu ook in Griekenland nu snel toe, per dag meer dan 1.600. Dit heeft onmiddellijk geleid tot het instellen van mondkapjes-plicht binnen en buiten, een avondklok van 24 uur tot 5 uur en in Attica en andere probleemgebieden het sluiten van de horeca voor ten minste de maand november. Thessaloniki en Serres zijn voor twee weken in een gehele lock-down, dus daar mag je alleen nog naar buiten met een specifieke reden die je via SMS moet doorgeven (net als tijdens de eerste lock down periode in maart/april) Gelukkig heeft de provincie Lakonia nog heel weinig besmettingen en zijn er voor ons dus ook weinig beperkingen.

We hebben op dit moment weer 4 honden. Een van de asielhonden, Lotta, heeft vanaf haar geboorte een zogenoemd derde oog. Nu er een sponsor gevonden is voor de operatie, kon ze eindelijk geholpen worden. Na de operatie moet ze een paar weken 4 keer per dag oogdruppels krijgen en 2 keer per dag antibiotica. En ze moet een kap dragen zodat ze niet in haar oog gaat wrijven. Dergelijke dingen kunnen niet op het asiel, dus moest ze elders, lees bij ons, tijdelijk verblijven. Ze doet het prima met de andere honden en katten. Xanthi is inmiddels gesteriliseerd. Weer een zorg minder. Op les gaat het steeds een beetje beter, ze kan inmiddels lopen aan een langere lijn. Om te trainen nemen we haar tegenwoordig ook af en toe mee naar plaatsen waar mensen zijn, zoals bijvoorbeeld Blue Beach

Met Xanthi bij Blue Beach

aan het strand. Ook gaat ze mee als we gaan lunchen. Maar het zal nog een lange tijd duren voordat ze van haar angst af zal zijn. Ome Zalm, de oudste kat, is van de zomer door Chonia/Sara de tuin uitgejaagd en hadden we een paar maanden niet meer gezien. Een aantal dagen geleden hebben we hem in de buurt gespotHij herkende ons nog, want kwam onmiddellijk naar ons toe. Hij ziet er goed uit. Tot op heden is hij nog niet in de tuin gekomen.

Buurman Apostolis heeft de eerste lading open haard hout inmiddels bezorgd.

Jeroen vult het houthok

Het houthok was behoorlijk leeg en is nu weer gevuld met 1,5 m3 hout. Genoeg voor een week of 6 stoken. Dat is nu nog niet nodig, maar de avonden worden wel al frisser.

Dat de hele wereld in rep en roer is vanwege het Corona-virus is geen nieuws en al helemaal niet om te vermelden in onze weblog. Maar we willen wel een beschrijving geven hoe het, momenteel surrealistische, leven in onze omgeving er momenteel uitziet.

Net als in een groot deel van de wereld zijn festiviteiten en andere grote evenementen niet meer mogelijk. Zo waren 17 en 25 maart (de dagen waarop de onafhankelijkheid van Griekenland worden herdacht, waarbij 17 maart voor de Mani geldt omdat daar de onafhankelijkheidsstrijd was begonnen) geen grote feestdagen dit jaar. Op 25 maart was Gythio helemaal leeg, omdat de kafenio’s en taverna’s al gesloten waren. Ook zijn de scholen al enkele weken gesloten.

Vanaf 18 maart is een groot aantal winkels dicht (verplicht), met uitzondering van die winkels die voedsel verkopen, apotheken, winkels die landbouwgoederen, zoals mest en chemicaliën, verkopen en de zogenoemde periptero’s (kleine winkeltjes die op de hoek van de straat staan). Dat leverde voor ons meteen een probleem op: onze wasmachine ging op die dag stuk! En dus geen witgoedzaak meer open! De e-shops zijn nog wel in bedrijf, dus we hebben via Internet een nieuwe besteld. Echter, om een of andere duistere reden heeft het transportbedrijf de wasmachine niet afgeleverd. Inmiddels zijn we 1,5 week verder en nog steeds geen wasmachine. Gelukkig kennen we inmiddels redelijk wat winkeliers in de buurt en via de telefoon hebben we toch een wasmachine kunnen regelen. Deze wordt dinsdag geleverd.

Ook zijn er inmiddels reisbeperkingen ingesteld en moet iedereen die de straat opgaat ofwel een ingevuld formulier met daarop de reden voor het naar buiten gaan aangekruisd bij zich hebben, danwel via SMS deze reden doorgeven, danwel een handgeschreven verklaring bij zich hebben. Er zijn slechts 6 redenen te vermelden. Deze zijn: naar de apotheek, naar de winkels, naar de bank, naar een hulpbehoevende, voor een beetje beweging in de buurt van het huis, de hond uitlaten of voor een doop, bruiloft of begrafenis. Er wordt door de politie gecontroleerd en in voorkomende gevallen ook boetes (€ 150 per overtreding) uitgedeeld. Uiteraard is er ook een formulier voor werkenden. Doordat wij bij het asiel actief zijn, kunnen we iets makkelijker reizen. Er is namelijk een speciaal formulier voor mensen die zwerfhonden helpen! De maatregelen lijken deels bedoeld te zijn om te voorkomen dat mensen uit de grote steden naar het platteland en/of de eilanden gaan, omdat die denken daar minder risico te lopen. Het is nu overal stil op straat en ook in de winkels is het erg rustig.

Gythio op zondagochtend 11 uur

Bij de supermarkten was de regel de laatste 1,5 week per 10 m3 een klant en vorige week is de grens opgetrokken naar 15m3 . Er wordt door de supermarkten ook daadwerkelijk op gelet, maar veel last heb je er niet van, omdat er weinig klanten naar de supermarkten gaan. Naar verwachting zal deze “lock down” ten minste tot na het Griekse Pasen (19 april) duren.

We vragen ons overigens af waar alle auto’s in Gythio zijn gebleven. Er is heel veel parkeerplek op dit moment.

De overheid heeft al heel snel de slogan “We blijven thuis” (Μενουμε σπιτι) ingevoerd en geeft onder meer via TV-spotjes aan wat de mensen moeten doen. Er is ook een website voor gemaakt, die ook in het engels is.

Op dit moment is het onmogelijk om Griekenland met de auto te verlaten. Alle grenzen zijn dicht en er varen ook al weken geen boten meer naar Italië. Vandaag, zondag 29 maart, is bekend gemaakt dat ook naar Nederland vliegen niet meer mogelijk is. Dit gold al voor veel landen. De mensen die Griekenland nog binnen komen, moeten verplicht twee weken in thuis-quarantaine. Deze maatregelen hebben uiteraard grote gevolgen voor het toerisme, maar ook voor ons asiel. De buitenlandse bezoekers zullen wegblijven en daardoor ook een deel van de geld donaties.

De stand per 29 maart is 1.000 geteste besmette mensen en 32 doden. Van de besmette mensen zijn er twee in Lakonia, “onze” provincie.

Dysie begint zo langzamerhand een dure hond te worden, althans als het gaat om de dierenartskosten. Twee weken geleden had ze tijdens onze afwezigheid ’s avonds een matje om op je knieën in de tuin te werken vakkundig in meer dan 100 stukjes gescheurd. De dag erop wilde ze opeens niet meer eten. Uiteraard dachten we dat een stukje van dat matje in haar ingewanden terecht was gekomen. Dus: naar Tripolis, dierenarts Kounarelas, om ernaar te laten kijken. 2 uur later lag ze op de operatietafel en uiteindelijk bleek ze gedraaide darmen te hebben (vorig jaar was het nog een gedraaide maag).

Dysie na de operatie aan het bijkomen

Na de operatie 5 dagen alleen maar bouillon met een beetje gekookt vlees en wat groenten. Nu eet ze weer als een dolle. Ook neemt ze haar rol als “politieagente” in de tuin weer op zich, als we een ander dier verbaal corrigeren, komt ze meteen aangerend om een en ander ook te corrigeren.

De kleine poezen doen het heel goed, ze gaan af en toe buiten de tuin, maar blijven wel in de buurt. En de moederpoes, Mona, is ook helemaal gewend en heeft geen problemen met de honden. De andere poezen hebben geen enkele moeite meer de nieuwe bewoners.

Ome Zalm en Noname

Het is zover: het eerste werkende crematorium voor mensen in Griekenland is een feit. Op het eiland Evia (half uur van Athene) is dit crematorium gevestigd, 15 jaar nadat de Griekse Hoge Raad al bevestigd had dat er een crematorium komen moest. Uiteraard is de Grieks Orthodoxe kerk tegen en heeft het dan ook lang tegen weten te houden.

Het zomerseizoen zit er weer op. De eerste dag regen hebben we al gehad, wat ook wel nodig was, met name voor de olijfoogst. De strandtenten beginnen hun parasols en ligbedden op te ruimen. Als we nu naar het strand gaan, zijn er slechts 2 of 3 parasols bezet. En bij Blue Beach zijn de parasols al opgeruimd (12 oktober).

12 oktober bij BB

Het weer is nu erg goed voor de koudbloedige dieren. De slangen en schildpadden kruipen/lopen weer overal rond. En kennelijk komen de eieren van schildpadden nu uit. Laatst hadden we een adder in de tuin. “s Nachts was Dysie op een vreemde manier aan het blaffen. Toen we gingen kijken, lag er een adder op het terras met de kleine katten er omheen. Gelukkig bleven die voldoende uit de buurt. Uiteraard hebben we de slang verwijderd.

schildpad

Onze auto, de Grand Vitara, is eindelijk gerepareerd. Het heeft het schadebedrijf 4 weken gekost om de hagelschade aan de auto te herstellen. De totale auto is ontdaan van  alle putjes (honderden) en geheel opnieuw gespoten. Kosten, inclusief nieuwe motorkap, € 2.100. Na de nieuwe motor van vorig jaar hebben we nu weer een nagenoeg nieuwe auto.

Anders dan in de dienstregelingen staat, schijnt de trein vanaf het vliegveld om 15 over het hele uur naar Athene op tijd aan te komen bij station Kato Acharnai (ongeveer 1/2 uur) om daar over te kunnen stappen op de trein naar Korinthos. Bij het loket op het station van het vliegveld schijnt het expliciet gezegd te worden en ongeveer de helft van de reizigers blijkt aldaar over te stappen.

De trein komt dan om 5 voor heel uur aan. De reis duurt dus 1 uur en 40 minuten.