Een zomer zonder grote bosbranden bij ons in de omgeving. Afgezien van de brand bij Ageranos op 29 juli is het verder heel rustig gebleven. Het trieste van die brand is dat een brandweerman om het leven is gekomen. De brand was ontstaan door het gebruik van een haakse slijper buiten, wat ten strengste verboden is. In de rest van Griekenland waren wel een paar grote branden, maar ten opzichte van de afgelopen jaren viel het relatief mee. De temperaturen in deze zomer bereikten ook geen grote hoogten bij ons in de buurt. De afgelopen jaren hadden we meerdere periodes met 40+ en dit jaar niet een keer. Wel was er meer wind. Desondanks klaagden de Grieken dat het “zo warm” was, wat wij niet helemaal begrepen. Wel was het iets vochtiger/klammer dan andere jaren. Inmiddels regent het geregeld een paar uur en is de temperatuur nu maximaal 25 graden. De beek bij de olijfpers van Marathea heeft de hele zomer gestroomd. Er kon zelfs door de lokale boeren water uit gepompt worden voor hun land.

Op 15 augustus, Maria Hemelvaart en de op een na belangrijkste Orthodoxe feestdag in Griekenland, heeft het in de Mani lokaal ontzettend hard geregend, waardoor de feestelijke activiteiten die avond niet doorgingen. Diverse wegen zijn beschadigd, auto’s zijn  weggespoeld en grote stukken stonden blank van het water.

wateroverlast in de Mani

Op het dierenvlak is er bij ons weer het een en ander gebeurd, De hond Perseus is nog steeds bij ons (in de bench) op aanraden van de dierenarts. Het is beter voor zijn herstel als hij in totaal ongeveer 12 weken rust heeft. Wel zijn zijn kap en spalk er al een tijdje af, maar hij mag alleen uit de bench als hij aan de lijn zit.

Perseus zonder kap en spalk

Zowel hij als wij zijn het wel een beetje zat. Volgende week is hij weer vrij. 

Poes Bibi heeft weer last van haar bek. Dat was 6 weken geleden ook en toen heeft ze antibiotica gekregen. Het is gevolg van de ziekte FIV (katten aids). Verder is ze steeds meer aan het socialiseren en ziet ze er gezond uit. Haar andere probleem is dat we een nieuwe kitten in huis hebben, genaamd Treva. We vonden haar op het plein van Mavrovouni bij de taverna Treva (vandaar de naam). Ze werd daar niet opgenomen in de groep met katten en kittens en was dus alleen.

Treva in de kattenpaal

Ze blijft een tijdje binnen tot ze groot en sterk genoeg is om naar buiten te gaan. Er bestaat immers een kans, weliswaar heel erg klein, dat ze besmet wordt met FIV. Dat kan alleen maar via bloed en Bibi blijft bij haar uit de buurt (ze is waarschijnlijk jaloers), dus grote zorgen maken we ons niet. Grappig van katten blijft dat ze onmiddellijk weten waar de kattenbak is en waar die voor dient. 

Onze cisterna met 13.000 liter water was begonnen te “lekken”‘ in de zin dat er heel langzaam water door de betonnen muur kwam. De oplossing was om de cisterna leeg te maken, een speciale coating aan de binnenkant aan te brengen en daarna weer te vullen. In de tussentijd is door de loodgieter een kleine tank van 500 liter in huis geplaatst, zodat we altijd water met druk hadden. Tevens moest de leiding van de meter naar het huis “doorgeprikt” worden in verband met een verstopping van kalk. Ook de leiding van de boiler naar het huis zat weer verstopt. We hebben nu een speciaal filter voor kalk besteld, een prijzig verhaal. 

Op de weg naar het asiel vonden we afgelopen week een gewond everzwijntje dat niet meer kon lopen. Wat te doen? Er blijkt een organisatie te zijn die zich ontfermd over gewonde wilde dieren, zoals zwijnen, vossen , roofvogels etc. De organisatie heet Anima en in dit geval hebben we met de dependance op de Peloponnesos gesproken. Laatst hadden we er al een oehoe naar toe gebracht en nu zouden we met het zwijntje hetzelfde doen. Helaas overleed het beestje voordat we er waren. Een aantal dagen ervoor hadden we de brandweer op het asiel gehad die een gewonde hond uit een greppel van 10 meter diep hebben gehaald.

brandweer op het asiel

Bijzonder om te zien dat de brandweerlieden zeer begaan met het gewonde dier waren, terwijl die door de pijn en stress redelijk bijtgraag was. 

Sinds een aantal maanden loopt er aan de rand van Marathea een grote zwarte hond. We noemen hem Sjimmie, hij lijkt ontzettend vriendelijk, maar is heel bang, tot 2 weken geleden. Al die tijd geven we hem te eten en drinken en proberen we hem te benaderen, Dat wilde hij niet totdat hij zich opeens liet aaien. Nu wacht hij iedere ochtend voor zijn knuffel, voordat hij gaat eten.

Sjimmie