November rain

Ook een nummer van Guns ’n Roses, maar in dit geval gaat het om de regen die dit jaar in november in Griekenland is gevallen. Het werd tijd dat er regen kwam, nu het al ruime tijd (erg)  droog was. Voor de olijvenoogst, die bij ons in de buurt normaliter van tweede helft november tot eind februari plaatsvindt, is het van belang dat de olijven water krijgen. En dat hebben ze gehad! Opeens is het weer omgeslagen, gedurende een week iedere dag in Marathea regen en onweer. Af en toe een zonnetje. De olijven zie je groter en dikker worden. Dus we “moeten” toch gaan plukken.

De regen is helaas op een aantal plekken dermate heftig geweest dat op die plaatsen grote schade is aangericht. Een aantal van die plekken heeft zelfs het internationale nieuws gehaald. In de buurt van Athene is een plaatsje, Mandra, zwaar getroffen door overstromingen en modderstromen. Op dit moment zijn daar 20 doden geteld en zijn er nog 2 personen vermist. De materiële schade is ook erg groot. Eerder die week was het eiland Symi (in de buurt van Rhodos) al getroffen door  heel slecht weer, met als gevolg veel schade aan de huizen en infrastructuur.

Bij ons in de buurt is onder meer de weg Kotronas-Skoutari een tijdje afgesloten geweest in verband met aardverschuivingen. Deze verschuivingen waren mede het gevolg van de bosbrand daar van de zomer, waardoor er nu geen bomen en struiken meer zijn die de aarde vast kunnen houden bij hevige regen.

Ook in de omgeving van de olijfgaard van onze vrienden Noulis en Odette (in de buurt van het dorp Apidia) is er noodweer geweest. Regen, wind en hagel. De hagel heeft voor een catastrofe gezorgd. Meer dan de helft van de nog niet rijpe olijven is van de bomen geslagen, de rest is waarschijnlijk zodanig beschadigd dat in feite nagenoeg de gehele oogst als verloren moet worden beschouwd. Datzelfde geldt voor de eetolijven, de zogenaamde Kalamon olijf, en de sinaasappels en mandarijnen. De weggetjes op het land zijn alleen nog maar te voet begaanbaar, een auto of trekker kan daar niet rijden.

olijven op de grond door de hagel

Het is verbijsterend om te zien wat een uurtje noodweer teweeg kan brengen.

 

De everzwijnen zijn ook weer erg actief in de buurt. De afgelopen week hebben we overdag twee keer zwijnen over de weg naar Marathea zien lopen. Buurman John heeft ze in hun olijfgaard zie lopen. Water hebben ze nu voldoende en eikels (in dit geval die aan de bomen hangen en zwijnen lekker vinden) zijn er nu ook in overvloed. Afwachten dus wanneer buurman, die af en toe op zwijnen jaagt, weer eens met een tasje zwijnenvlees aankomt.

Verkiezingen en zwijnen

Donderdag 20 augustus 2015 heeft de premier Tsipras zijn ontslag aangekondigd. Het begint zo langzamerhand net Italië te worden als het om de frequentie van verkiezingen gaat. Reden voor het ontslag schijnt tweeledig te zijn: enerzijds de extreem linkse fractie binnen zijn eigen partij elimineren en anderzijds een nieuw mandaat van de kiezer te krijgen om de bezuinigingen uit te voeren. Tot op heden heeft Tsipras niet laten zien een leider te zijn met een visie. Het referendum was ook al een teken dat hij telkens de verantwoordelijkheid probeert te af te wentelen op de kiezer/het volk.

Het gevaar is dat de aankomende maand er geen sprake meer is van enige uitvoering van de afgesproken maatregelen en dus een volgende tranche van het steunprogramma wellicht moet worden uitgesteld. Tevens is maar de vraag welke kant deze verkiezingen op zullen gaan. Het lijkt nog helemaal niet zeker dat Syriza/Tsipras de verkiezingen zal winnen (de laatste polls lijken een nek aan nek race met Neo Demokratia aan te geven) en een meerderheid in het parlement zal krijgen. Dus weer een aantal weken van onzekerheid.

Een ander nieuw fenomeen is de aanwezigheid van everzwijnen in de omgeving. Ze zaten er altijd wel, maar ze komen steeds dichter naar de huizen. Buurhond Vangelis slaat ’s nachts aan als er zwijnen over zijn terras of het grondstuk daar beneden lopen. Het zijn een aantal kleintjes met een of twee groten. We hebben ze overdag ook al over de weg van Marathea naar Karvelas zien lopen. We hebben al een paar keer geprobeerd ze ’s nachts te fotograferen, maar dat is tot op heden niet gelukt. Dat wordt binnenkort smullen, want het jachtseizoen voor zwijnen begint binnenkort. Niet dat Jeroen op zwijnen jaagt, maar onder andere buurman wel. We hebben al een paar kilo vlees besteld.

Over bestellen gesproken: het Internet winkelen wordt steeds normaler in Griekenland. En aangezien we een aantal dingen bij ons in de buurt simpelweg niet kunnen krijgen, zijn ook wij nu via Internet aan het bestellen. Onder meer kattenvoer van Royal Canin voor Hercules, CD’s, boeken en koffiecups worden nu via de koerier bezorgd. Dat wil zeggen, we geven aan dat ze het pakket bij de benzinepomp kunnen afleveren, waarna wij het daar weer ophalen (de routebeschrijving naar ons huis is ietwat ingewikkeld en verder hoeven we dan niet thuis te blijven).

Het einde van het toeristische zomerseizoen nadert nu snel. Je merkt het op de stranden al dat het veel minder druk is en je zelfs om 12.00 uur nog gewoon ligbedden met parasol kunt krijgen. Mavrovounistrand begint trouwens wel veel plekken met ligbedden/parasols te krijgen. Twee weken geleden werden er nog parasols geplaatst (en dat aan het einde van het seizoen?). Naar we hebben begrepen, is de vergunning gratis als de ligbedden/parasols ook gratis zijn. De uitbater moet het dan hebben van de consumpties die worden genuttigd. Zo ook op het strand van Vathi. Heerlijke plek en slechts 16 parasols, dus niet snel te druk. Deze zomer hebben we grotendeels op dat strand gelegen.

Jeroen op strand Vathi

Jeroen op strand Vathi

Enige weken geleden hebben we in Marathea een Italiaans stel uit Milaan, Renato en Carla, ontmoet. Ze stonden bij ons aan de poort, omdat ze op zoek waren naar de beheerder van een huis in Marathea dat ze hadden “gehuurd” (feitelijk woningruil). We hebben ze uiteraard even geholpen. Daardoor werden we uitgenodigd voor een simpel Italiaans diner. Carla spreekt Engels ,maar Carlo spreekt alleen Italiaans. Kennelijk blijken we dat enigzins te beheersen, want we hebben tot laat in de avond met ze gesproken en overigens heerlijk gegeten. Later zijn we nog een keer met ze uit eten gegaan. De ontmoering is onder meer een reden om na te denken over een vakantie in Italië (Milaan en Ventië) volgend jaar.

Na 10 jaar bleek de zonneboiler (althans de panelen ervan) het begeven te hebben. Die panelen zijn inmiddels vervangen en het water dat nu uit de kraan komt, is werkelijk gloeiend heet. Een duidelijk verschil en dat betekent waarschijnlijk dat we ook van de winter het electrische deel van de boiler (als we onvoldoende zon hebben) amper zullen hoeven gebruiken.