In memoriam Hercules

Posted on maart 30, 2016 by marathea

Hercules

Volslagen onverwacht is gisteren, één dag na zijn 14de verjaardag, Hercules overleden. Hij kwam niet thuis na zijn avondwandeling, ondanks dat het donker was ging Jeroen toch buiten de tuin kijken en vond hem vlak bij ons huis op straat. Volstrekt ongedeerd, dus waarschijnlijk heeft zijn hart het begeven. We hebben hem vanmorgen in de tuin begraven.

Hercules was een zeer dominante kat en een belangrijke spil in ons huishouden. Sinds het overlijden van Miles, bijna twee jaar geleden, veranderde zijn gedrag enorm. Hij bepaalde hoe laat we opstonden door klagelijk te miauwen, eiste een stukje vlees als Jeroen ging koken door tegen het keukenkastje op te staan en bovenal moest Diana op de bank zitten als hij van buiten kwam en hem alle aandacht geven. Hoewel de komst van onze hond Souri natuurlijk in het begin wat lastig was, ging het juist de laatste tijd steeds beter.

Zijn passie voor water was ook heel bijzonder. Hoe harder het regende, hoe liever hij naar buiten ging. En in de zomer moest van hem iedere avond de tuinsproeier bij de moestuin aan, zodat hij kon douchen. Hij bleef net zolang bij de moestuin zitten, tot de sproeier aanging.

Souri met de tuintijger Hercules

Hercules na de douche

Windkracht veel

Posted on maart 26, 2016 by marathea

Beantwoorden

Haan is weg

Het waait wel vaker hard in Marathea, maar afgelopen donderdagochtend, 24 maart, leek het wel orkaankracht. ’s Ochtends is de “haan” van de schoorsteen afgewaaid, inclusief een steen van de schoorsteen. Dat is in al de jaren nog nooit gebeurd, dus de windkracht moet enorm geweest zijn. De klusmannen kunnen weer aan het werk.

Souri is onder het mes geweest voor de sterilisatie. Opmerkelijk is hoe snel ze weer de oude is geworden. Ze heeft weer de normale praatjes, gedraagt zich ook weer als een varken als er regenplassen op het wandelpad liggen en maakt ruzie met de poezen om er na een uur weer vredig naast te liggen.

Souri met de tuintijger Hercules

Laatst moesten we in het kader van de rechtszaak over de grondstukken op Selinitsa een betaling doen aan de rechtbank. De zitting is “slechts” iets meer dan een jaar geleden, maar de uitspraak komt pas als we een soort van griffierecht betalen. Dit bedrag is gekoppeld aan de claim die we eisen. Op zich al bijzonder, maar het betaaltraject is helemaal voor ons onvoorstelbaar. In het kort een beschrijving: Allereerst krijg je een opgave van het te betalen bedrag dat is opgebouwd uit 6 verschillende bedragen. Ieder bedrag heeft een bepaalde code. Je moet eerst naar de bank om een ouderwetse cheque te halen voor het betreffende bedrag. Met die cheque ga je naar een dependance van de belastingdienst. Daar vul je op een gekopieerd formuliertje de codes met de daarbij behorende bedragen in. Dat wordt in een systeem ingevoerd en dan krijg je een uitdraai. Met die uitdraai ga je naar het bureau ertegenover, waar je de betaling met de cheque doet. Daar wordt dan ook weer iets uitgedraaid en aan de eerste uitdraai geniet. Met die papieren ga je naar de rechtbank om ze aldaar in te leveren. Het is dus niet mogelijk om gewoon via i-banking een betaling terzake te doen. Na 1,5 uur hadden we half Gythio doorkruist en de kwestie geregeld. Nu alleen nog de uitspraak afwachten.

Onze nieuwe bank is gearriveerd. Nog een heel gedoe, omdat de vrachtwagen waarmee de bank gebracht werd, niet bij ons huis kon komen. De laatste 150 meter moesten ze de bank dragen, zonder te mopperen. Erg goede service, de bank was precies op de toegezegde datum klaar, ter plekke werd de bank uitgepakt en geïnstalleerd. Pas nadat we hadden aangegeven tevreden te zijn met de bank, gingen ze weg. Vlak daarvoor hadden we de oude bank naar de buren gebracht, waar hij als buiten loungebank dienst gaat doen. Geen makkelijke klus, want die bank is nogal zwaar en groot om te tillen. Toch is het gelukt, onder meer door de handigheid van onze Roemeense buurman en buurvrouw, die met een kruiwagen (!) de bank hebben getransporteerd.

Transport bank naar tuin van buren

Nieuwe bank

25 maart is weer geweest, de dag waarop in Griekenland de onafhankelijkheid wordt gevierd met overal in het land een parade van de scholieren en het leger. Dit jaar zijn we wel weer naar Gythio gegaan, onder meer omdat het de laatste keer is dat Michaelis, de zoon van onze vrienden Noulis en Odette, de vlag mag dragen (de beste leerling draagt de vlag). Ieder jaar is de procedure exact gelijk, alle scholen paraderen met een afvaardiging en als laatste komt een groep soldaten voorbij. Het nationalisme viert op dat soort momenten hoogtij. De vlag van de Mani waarop de kreet staat ΝΙΚΗ Η ΘΑΝΑΤΟΣ (“de overwinning of de dood” ,bij ons beter bekend als “de dood of de gladiolen”) wordt ook altijd meegedragen. In feite zijn dat soort dagen een alibi om met zijn allen te gaan lunchen en een ouzootje te drinken. In het kader van integratie doen we dan uiteraard mee. Dat hebben we ook gedaan op Witte maandag (Καθερη Δευτερα), het begin van de vastenperiode. Heerlijk bij Thalami gegeten met een groep 10 man. Er wordt dan allerlei “vasten” eten geserveerd, zoals garnalen, mosselen, octopus etc. De rest van de periode tot aan Pasen vasten we niet.

“De overwinning of de dood”

De benzinepomp waar we meestal tanken (Silk van Louis) en waar we ook de koerier de via Internet bestelde spullen vaak laten afleveren, is afgebrand, althans het kantoor. De pompen zelf zijn bewaard gebleven, maar zullen de eerste tijd niet in bedrijf zijn. Heftig gezicht.

Afgebrande Silk

Wisselvallig

Posted on maart 10, 2016 by marathea

Beantwoorden

Februari en begin maart 2016 geven wat weer betreft een wisselvallig beeld. Na een aantal mooie weken, iedere dag tegen de 20 graden met zon en weinig wind, oftewel bijna strandweer als de zee niet zo koud zou zijn, heeft het daarna weer een aantal dagen hard gewaaid met hele fikse buien, oftewel herfstweer. Vorge week was de sneeuw op de top van het Taygetos gebergte bijna verdwenen, inmiddels is die sneeuw weer terug.

Weer sneeuw op de bergtop Taygetos

De natuur is al redelijk ver, veel bomen beginnen al weer groen te worden en de eerste tulp is ook al uitgekomen. Ook begint het maaien alweer.

Eerste tulp 2016

Over natuur gesproken: Souri is/was loops. Haar “vrienden” cirkelden een aantal etmalen de hele dag en nacht rond de tuin en eentje wist zelfs over het hek te komen. We begrepen niet hoe hij het deed en hebben Souri vanaf zondagavond in haar hok opgesloten. Afgelopen maandagochtend was de boosdoener, Tarzan van het plein, naast het huis toen we met z’n tweeën om kwart voor zeven uitlieten. Weer in de tuin lieten we Souri weer los en twee minuten later was het al gebeurd. Later op de dag probeerde Tarzan het weer, maar nu zagen we het, dus hebben we de ingang geblokkeerd. Gelukkig lijkt de loopsheid al af te nemen en in overleg met de dierenarts laten we haar volgende week vrijdag steriliseren. Door de hormonen is ze nu heel wisselvallig, het ene moment is ze gezellig samen met de poezen

Souri, Noname en Diana

en het volgende moment wil ze de poezen aanvallen. Ze heeft ook al een aanvaring met Hercules gehad. En arme Telly had ze gisteren zo te pakken, dat die bloed aan haar achterpootje er aan overhield. Gek genoeg belet dat niet dat Telly vandaag gewoon in de tuin is en er niets meer aan de hand is.

Vorige week donderdag was het “Tsiknopempti“, de donderdag in de tweede week van het Carnaval en 10 dagen voor het begin van de vastenperiode (het orthodoxe Pasen valt dit jaar 5 weken (!) na het katholieke Pasen). Op deze dag wordt er veel gegrild vlees gegeten. Wij waren uitgenodigd bij de “koumbaros” (de getuigen van het huwelijk van Noulis/Odette) van Noulis en Odette om daar deze dag te vieren. Het is altijd leuk om dergelijke festiviteiten tussen de Grieken te vieren, zo ook deze keer.

Tsiknopempti

Afgelopen zomer werden we gevraagd door een dorpsbewoonster, Tasoula, om een stukje grond met een aantal olijfbomen te maaien. We mogen dan ook de olijven van de bomen oogsten. Aangezien de bomen de laatste jaren niet geplukt waren, was het deze winter nog niet mogelijk om de olijven te plukken. We hebben nu de bomen gesnoeid en van mest voorzien, zodat we aankomend oogstseizoen hopelijk “onze eigen” olie hebben. Afwachten.

Kafeneio in aanbouw

Op het plein van Marathea wordt een nieuw gebouwtje neergezet. Naar we hebben begrepen, gaat het in eerste instantie om een plek waar een arts eens in de paar weken zitting houdt en recepten kan uitschrijven. Ook kan er een kafeneio van worden gemaakt, maar wie dan de klanten worden?? Vooralsnog is het alleen steen, we hebben nog geen aan- of afvoer van water waargenomen, laat staan andere utiliteiten.

In en rond het huis wat nieuwe dingen aangeschaft, zo hebben we een nieuw topmatras op ons bed gekocht. Echt een verademing, mag ook wel na 11 jaar. Ook hebben we een nieuwe bank besteld bij een meubelzaak in Sparti en een nieuw TV-kastje bij Ikea. In de tuin hebben we kleine en nieuwe plantjes beschermd door “oude” dakpannen te slijpen en rondom geplaatst. Meteen ook maar de aardbeiplantjes verplaatst, die bevonden zich wel heel erg op de doorgaande weg van Souri, er was er nog maar één over!

En we zijn erg blij dat ons favoriete restaurant Thalami van Vasilis in Agaranos weer open is. Vaak gaan we op zondag daar lunchen (lekkere verse vis) en het is ook prettig dat Souri daar gewoon welkom is (we zitten toch nagenoeg altijd buiten).

“De broers” Vasilis en Jeroen

Blokkades, het is weer zover

Posted on januari 31, 2016 by marathea

In de maanden januari en februari hebben de boeren de gewoonte om een aantal wegen te blokkeren (meestal voor een aantal uren per dag), omdat ze het ergens niet mee eens zijn. In de omgeving waar olijven geoogst worden, gebeurt dat niet (want die boeren zijn aan het werk). Het lijkt erop dat de “blokkade boeren” toch niets te doen hebben en dan maar hun ongenoegen over het regeringsbeleid uiten. Het maakt daarbij totaal niet uit welke regering aan de macht is, gewoon een jaarlijks terugkerend fenomeen. Dit jaar gaat het protest over de pensioenhervormingen en verlaging van de pensioenen.

Over olijvenoogst gesproken: na onze “eigen” olijven eind november te hebben geplukt op de ouderwetse manier (met de hand/hark en geen machines, dus lekker rustig) zijn we nu bij Noulis en Odette in hun olijfgaard aan het werk. Dat is een iets andere manier van oogsten: een machine om de olijven van de gesnoeide takken af te ritsen en een machine om de olijven die nog aan de boom hangen eraf te slaan. Een behoorlijke herrie dus. En het is ook hard werken, takken verslepen, telkens de netten op de grond leeg maken om die naar de volgende bomen te slepen, en dergelijke. En het zijn heel veel bomen. Op een dag doen we met 5 man (Noulis, Odette, de “koumbaros” (de huwelijksgetuige) Thomas, Diana en Jeroen (en een paar uur per dag Stelios, een broer van Noulis))

Vlnr Diana, Odette, Noulis en Thomas

ongeveer 20 tot 30 bomen, afhankelijk van de grootte van de boom, met een gemiddelde opbrengst van 20 zakken van +/- 50 kilo op een dag. Dit jaar worden de zakken dagelijks naar de pers gebracht, onder meer vanwege het potentiele risico van diefstal. Overigens is een van de redenen om te helpen het feit dat er geen legale arbeiders te vinden zijn! De voornamelijk Pakistanen die bereid zijn om te plukken, hebben in de regel geen papieren en er schijnt dit jaar meer op gecontroleerd te worden, waarbij de boete bij overtreding behoorlijk hoog is. En kennelijk willen de Grieken niet plukken. Het dagloon ad € 30 lijkt laag, maar in ogenschouw moet worden genomen dat het minimumloon per maand ongeveer € 450 is.

Hond Souri gaat ook dagelijks mee naar het land en vindt die herrie van de machines helemaal niet erg. Ze rent ’s ochtends meteen naar de auto om mee te gaan. Souri is trouwens behoorlijk aan het puberen, het gebeurt geregeld dat ze totaal niet luistert tot we er bijna gek van worden. Dit schijnt te horen bij het opgroeien van een hond en duurt die periode gelukkig

Souri speelt voor varken

niet zo lang (althans dat wordt in de boeken en op Internet zo beschreven). Daar houden we ons maar aan vast. Op een van de vaste uitlaatroutes mag ze los lopen, omdat daar toch geen auto’s komen en ook verder eigelijk niemand loopt. De heenweg is ze altijd heel rustig, maar na het omkeerpunt gaat er bij haar de spreekwoordelijke knop om: heel hard heen en weer rennen, ondertussen af en toe in het niets grommen en als we bij het stuk weg komen waar na regen een aantal plassen ligt, gaat ze helemaal los. Ze duikt letterlijk de plassen in, gaat daar als een dolle in tekeer en komt er als een varken uit. Erg grappig om te zien, alleen je moet geen nette kleren aan hebben. Ze schudt zich namelijk geregeld even uit en houdt er dan geen rekening mee dat wij in de buurt lopen. Nog erger wordt het als ze soms tegen ons op probeert te springen.

Er zijn niet vaak van dat soort plassen, want het weer is deze winter aanmerkelijk beter (tot nu toe) dan vorig jaar. Toen hadden we heel veel regen voor deze regio, terwijl we tot op heden, gemeten vanaf 1 oktober 2015, minder dan 30 dagen met regen(buien) hebben gehad. Ook de temperatuur is aangenamer dan vorig jaar, toen we zelfs een aantal dagen sneeuw in het dorp hadden. In de bergen ligt wel geregeld sneeuw als het geregend heeft.

Uitzicht op de besneeuwde bergen

Kerst 2015

Posted on december 31, 2015 by marathea

En de Kerst is weer voorbij. De afgelopen weken hadden we plotseling meerdere keren gasten. Zoals te doen gebruikelijk kwamen onze vrienden van Folegandros (in de winter wonen ze in Athene), Apostolis en Eleni, onverwacht. ’s Ochtends om 9.00 uur SMS-en dat je er over 3 uur zult zijn. (Eerlijkheidshalve wel vermeld dat ze eerder aangekondigd hadden misschien te zullen komen). We houden daar wel van. Het was nog steeds schitterend weer, waardoor we lekker in Limeni in het visrestaurant hebben kunnen lunchen.

Apostolis en Eleni in Limeni

Ze bleken daar 22 jaar geleden ook geweest te zijn! De volgende dag zijn we nog samen naar Sparti gegaan en hebben daar weer afscheid genomen.

Vanaf 23 december was uiteraard Henk weer van de partij voor de Kerst. Tot en met de Kerst alleen maar mooi weer, dus buiten lunchen, ’s middags drankje op het Karvelasterras

Henk & Jeroen december 2015

en ’s avonds pas nadat het donker werd de buitendeur dicht. De Kerst hebben we volgens traditie gevierd met Henk en de buren.

Voor de Kertsmaaltijd

Kerstboom 2015

John had weer een schitterend lied voor ons gemaakt, “Beter een goede buur”. Van 13.00 uur tot 23.00 uur aan tafel gezeten met in totaal zo’n 16 flessen wijn. Het was een zeer gezellige middag/avond.

We zijn samen met Henk naar Athene gegaan om daar met voormalige gasten van de buren, Joop & Irma, lekker te eten bij restaurant Mono. Uitermate geslaagde avond.

Henk, Irma, Joop en Diana

Souri is inmiddels 11,5 kilo geworden. De dame is zwaar aan het puberen, dus het woord “Nee” wordt heel veel uitgesproken. Het is een zeer vrolijk beest. Toen we terug kwamen uit Athene was ze door het dolle heen, ondanks dat de buren goed voor haar hadden gezorgd. Nu het weer slechter is geworden (regen en beneden de 10 graden) ligt ze samen met de kat NoName in haar hok.

Souri december 2015

Olijvenpluk 2015

Posted on december 3, 2015 by marathea

Beantwoorden

We zijn weer klaar met “onze” olijfbomen. We hebben dit jaar in 3 dagen de olijven van de grondstukken in Marathea (de bomen van Kyria Martina) kunnen plukken. Voor een gedeelte met de hulp van “Team Holland” (Maarten, Hylkje en Laurean)

“Team Holland”

en voor een deel met de hulp van de buren, Petie & John (“Team Marathea”).

John, Petie en Diana (achter de bos takken)

Het was dit jaar geen grote oogst, ongeveer 14 zakken. Dit komt onder meer doordat we vorig jaar wel veel olijven hadden en verder is het dit jaar te laat begonnen met regenen, waardoor de olijven minder groot zijn. Een aantal bomen had helemaal niets, waardoor de plukperiode van 3 dagen gehaald kon worden. Tijdens de pluk hadden we gelukkig mooi weer, iedere dag een graad of 18 en geen of weinig wind.

In deze 14 zakken zaten 671 kilo olijven, die 127 kilo olijfolie hebben opgebracht (verhouding 5,3 kilo olijven voor 1 kilo (! = 1,1 liter) olie. dus in totaal 138 liter. De fabriek houdt 12% in als “loon”. Van de rest is de helft voor ons, ongeveer 60 liter, dus meer dan genoeg voor een jaar.

We zijn wel “gewond” uit de pluk gekomen, achillespeesblessure/snotverkouden e.d.

Na de pluk volgt dan nog het uitzoeken van het hout dat geschikt is voor de open haard. Tijdens de pluk wordt er veel gesnoeid en een deel van dat snoeihout is zodanog dik, dat dat als open haardhout gebruikt kan worden. Een werk van een aantal dagen. De rest wordt op het land verbrand. Ondanks dat het vers hout is, brandt het als een fakkel.

De olijvenpluk is trouwens in deze buurt laat op gang gekomen (door het lang uitblijven van regen). De olijfpersen zijn pas sinds 2 weken echt in bedrijf.

Op het beestenfront is het rustig. De poezen en Zuri zijn geheel aan elkaar gewend. Wel is Zuri nu in een fase dat ze blaft en ondeugend is. Gelukkig zijn de boeken over het opvoeden van puppies gearriveerd, dus we gaan ons best doen.

Overigens ligt er sinds de nacht van 29 op 30 november weer sneeuw op de “Pyramide”, de top van het Taygetos gebergte.

plukken met Zuri

Leven in de brouwerij in Marathea

Posted on november 13, 2015 by marathea

Beantwoorden

De buren, John & Petie, hebben afgelopen week een insluiper in hun huis gehad, terwijl ze zelf buiten aan het werk waren. Brutaal! Bij ontdekking rende de inbreker snel weg. Toen bleek dat er geld gestolen was, is de politie ingeschakeld.

Politie bij de buren

Die is er dan razendsnel en neemt het ook serieus. Petie moest zelfs op het bureau foto’s kijken om te zien of de dader er tussen zat. Het wordt dus weer opletten voor iedere onbekende auto en/of persoon.

We krijgen benedenburen. Het huisje onder onze tuin, dat normaal gesproken alleen een paar weken in de zomer bewoond wordt door een Amerikaanse familie, is nu verhuurd aan een Roemeens echtpaar, Kostas & Marianne. Deze mensen wonen al jaren in de winter in de buurt (Karvelas en later Marathea). In de zomer leven ze in Roemenië. Het zijn aardige mensen, dus goede buren erbij. Ook het huis bij de oude watervoorziening wordt tegenwoordig regelmatig bewoond door Belgen.

De olijfpersen beginnen op te starten, sommige zijn al daadwerkelijk in bedrijf. De eerste verse olijfolie hebben we al kunnen proeven. Wijzelf zijn ook druk in de weer, impregneren van de buitenmuren (een tweejaarlijks terugkerende klus)

Muren impregneren

, de druivenranken snoeien, e.d. We hebben zelfs nog een paar keer kunnen zwemmen (medio november), waardoor we tot op heden (want het blijft mooi weer de komende week) in totaal 130 keer naar het strand zijn geweest in 2015. Ook het BBQ-en gaat nog gewoon door.

BBQ in november

Nog een paar weken en dan moeten we olijven plukken.

OP het strand op 11 november 2015

Het paleis van Zuri

Onze hond, Zuri, heeft inmiddels ook d’r eigen huis (zonder vergunning). Dat was ook wel nodig, want de kattenbench waar ze in het begin in woonde, begint te klein te worden. Ze groeit als de spreekwoordelijke kool, in de twee weken dat ze nu bij ons is is ze van 4,4 kilo naar 7 kilo “geëxplodeerd”.

Vangelis & Zuri

Het uitlaten met de buurhond Vangelis beschouwt ze als een feestje.

Zuri aan het zonnebaden

En met NoName, een van de buitenpoezen, is ze dikke maatjes, hij ligt geregeld in haar bench. Ome Zalm kan haar ook goed hebben, die treedt af en toe op met een corrigerende tik (zonder nagels). Zelfs Hercules begint er al te wennen, maar Zuri weet drommels goed dat ze niet te opdringerig bij hem moet zijn, want hij loopt niet weg, maar valt aan.

Buurhond Vangelis is de laatste nachten weer behoorlijk aan het blaffen, met een reden. Er lopen weer everzwijnen in de buurt. Buurman John heeft ze zelfs in levende lijve gezien. Gelukkig doet Zuri niet aan dat blaffen mee. Verder begint ze wel al te “puberen” door ondeugend te zijn en dingen te doen die niet mogen, maar ze weet heel goed wat het woord NEE betekent. We voeden haar nederlandstalig op, met hier en daar wat Grieks.

Honden van Marathea

Posted on oktober 28, 2015 by marathea

We hebben een hond! Een van de dames van de “Hollandse vrouwenclub”, Monica, had een hond in de “aanbieding” en we hebben besloten die op te nemen in de kattengemeenschap. De naam van de hond was en is Souri, een figuur uit de Lion King. Ze was langs de kant van de weg gevonden, haar broertjes en zusjes waren al dood. Ze heeft 3 weken in Sparti gewoond. Ze is ongeveer 3,5 tot 4 maanden oud en volgens de dierenarts zal ze zo’n 20 kilo worden. Het schijnt een kruising van een jachthond met een Griekse herdershond te zijn.

Zuri op haar eerste dag met NoName

Ze is onder meer bedoeld als een soort van vriendinnetje voor onze buurhond Vangelis. Die was van de week gestolen (het schijnt dat een jachthond aardig wat geld waard is)!

Vangelis

Met ketting en al was die plotseling verdwenen. Hij zat aan de ketting, doordat hij samen met een andere hond uit het dorp een schaap in het nauw had gedreven en verwond (waarschijnlijk heeft de andere hond dat gedaan, want die had dat ook al in het verleden gedaan). Wij lieten daarom Vangelis een aantal keren per dag uit, zowel goed voor hem als voor ons. Na 3 dagen heeft onze buurman Vangelis in Gythio (!) gevonden zonder ketting. Raadselachtig.

Souri is al door Vangelis en de buitenpoezen goedgekeurd. Dit komt mogelijk ook door het huidige formaat van haar, ongeveer de grote van onze buitenkatten en dus een stukje kleiner dan Hercules. En ze is katten gewend in de periode dat ze in Sparti heeft gewoond.

Verkiezingen 3

Posted on september 23, 2015 by marathea

Beantwoorden

Afgelopen zondag, 20 september, waren de parlementsverkiezingen. De opkomst van de kiezers was erg laag. De redenen ervoor zijn divers, onder andere “het maakt toch niets uit op wie je stemt”, “we zijn verkiezingsmoe”, maar ook omdat de plek om te kiezen veelal ver weg is van de woonplaats. Veel Grieken stemmen nog steeds in hun geboortedorp. Dat is geen verplichting, want je kunt de verkiezingsplaats laten aanpassen als je elders woont. Maar dat doen veel Grieken niet om hun oude dorp/stad te steunen, want een deel van de overheidsgelden wordt verdeeld op basis van de hoeveelheid kiesgerechtigden in die plaats (een bevolkingsregister zoals in Nederland kent men in Griekenland niet). En de de, werkende, mensen die ver weg wonen van hun kiesplaats krijgen 2 dagen extra vrij, zodat ze naar die plek kunnen reizen! Een belangrijk deel van die kiezers is deze keer niet afgereisd en heeft dus niet gestemd.

Syriza, de linkse partij die de afgelopen 8 maanden (!) aan de macht was samen met een rechste partij (de Vrije Grieken, ANEL), heeft de verkiezingen gewonnen. Ze hebben echter niet genoeg stemmen gekregen (34,5%, 144 zetels van de 300) voor een absolute meerderheid (de winnaar van de verkiezingen krijgt een winnaarsbonus van 50 zetels), dus (?) zijn ze weer in zee gegaan met ANEL. Voor veel mensen een onbegrijpelijke stap, gezien de uiteenlopende visies van beide partijen (erg links met erg rechts). Zondag verkiezingen en maandag werd de leider van Syriza, Alexis Tsipras, alweer ingezworen als premier. De nieuwe samenstelling van het kabinet is woensdag bekend geworden. De meeste ministers zijn hetzelfde gebleven (uitzondering daargelaten) als bij het vorige kabinet, waarbij uiteraard de ministers zijn vervangen die geen deel meer uitmaken van Syriza. En nu maar afwachten hoelang deze regering blijft zitten.

Plotseling is het weer omgeslagen, onweer, regen en windstoten. In een dorp 20 km verderop, Skala, heeft een windhoos afgelopen maandag enorme schade aangericht.

Windhoos in Skala

Auto’s ondersteboven, daken eraf gerukt, electriciteits- en telefoonpalen gebroken, etc. De herfst is kennelijk ook daadwerkelijk op 21 september begonnen. De poezen zitten ook in de herfststand, ze liggen weer met zijn allen op en in elkaar

Poezen in herfststand

, alsof het nu opeens erg koud is (het is nog altijd ’s avonds 21 graden). Een ander teken van het najaar is dat de houthandel van buurman ook weer op gang is gekomen. Gelukkig zijn de weersvooruitzichten voor de komende dagen weer beter, dus waarschijnlijk is ons zwemseizoen nog niet ten einde.

Er zijn trouwens deze zomer geen grote bosbranden bij ons in de buurt geweest. Dat is voor het eerst sinds jaren dat we niet telkens blusvliegtuigen en helicopters hoorden. Afgelopen week was er weliswaar een brand in Siderokastro (ongeveer 15 km bij ons vandaan), maar die was relatief snel onder controle en ook niet echt groot. Nu er weer af en toe regen valt, lijkt de kans op nu nog branden klein.

Uitstapjes

Posted on september 19, 2015 by marathea

Beantwoorden

Na de hele zomer thuis gebleven te zijn (veel keer naar het strand), hebben we besloten om een paar uitstapjes van een dag te maken. De eerste is op 9 september naar het eilandje Elafonisos gegaan. Het is een heel klein eilandje, met één dorpje en hele mooie stranden, maar verder niets te doen. Dus eten en drinken en vrolijk zijn en Diana shoppen (viel mee dit jaar, maar één blouse). We zijn daar vorig jaar in juni voor het eerst geweest en is toen goed bevallen. Het is minder dan 2 uur rijden van ons huis, maar het heeft de echte eilandsfeer. We hebben weer in het Pension Pallas geslapen. Hele aardige mensen en superschone kamers op een zeer goede lokatie (minder dan 100 meter van de restaurants).

Pension Pallas

De stranden hebben fijn zand, wat waarschijnlijk ook de mooie kleur van het zeewater verklaard.

Jeroen op strand Simos

Diana op strand Panagia op Elafonisos

Je kunt merken dat het seizoen op zijn einde loopt, omdat er al wat restaurants bij de stranden dicht zijn (bargedeelte nog wel open). Er is nog voldoende drukte, maar geen gekkenhuis. Elafonisos heeft overigens goede visrestaurants. De pont gaat in het seizoen ten minste ieder half uur en doet er ongeveer 7 minuten over.

Diana op de pont

Het tweede uitstapje ging naar Nafplio, ook maar 2 uur en 15 minuten vanaf ons huis. Ook daar hebben we in een hoteltje (slechts 5 kamers) gezeten waar we al eerder waren geweest. Net als het pension Pallas op Elafonisos is hotel Aetoma een absolute aanrader. Midden in het centrum van Nafplio met een ontzettende aardige ontvangst

Wijntje op balkon Aetoma

, hele goede kamers en een ontbijt…..kan niet veel beter. Nafplio, de eerste hoofdstad van het moderne Griekenland. is een modern stadje met een oude kern die men goed heeft bewaard (onder andere mooie bestrating). Het heeft een mondaine uitstraling, is schoon en er is genoeg te zien (onder andere kasteel Palamidi en de oude gevangenis Bourtzi op een eilandje) . Nafplio ligt trouwens op ongeveer 35 kilometer van het theater van Epidaurus.

Uitzicht Aetoma naar Palamidi