Van alles klaar en Kerst 2016

Het nieuwe dorpshuis van Marathea (feitelijk natuurlijk het “Praathuis” ) is wind- en waterdicht.

"Praathuis" Marathea dec 2016

“Praathuis” Marathea dec 2016

Ook is de binnenkant al gestuct en liggen er plavuizen. Het is de bedoeling dat onder meer een huisarts enkele keren per maand zitting neemt in het gebouwtje en recepten uitschrijft. Ook zal het in ieder geval gebruikt worden als stemlokaal voor de verkiezingen. Wat er verder mee gaat gebeuren, is vooralsnog niet duidelijk. Wel wordt er enige druk op ons uitgeoefend om er een kafeneio/bar te beginnen. Wij zien het verdienmodel niet zo erg, dus vooralsnog gaat dat niet gebeuren.

 

De uitbreiding van de haven van Gythio is ook klaar. Vanaf nu moet het mogelijk zijn voor de cruise schepen om daadwerkelijk aan te meren, waardoor het voor de passagiers makkelijker wordt om lopend van boord te gaan (in plaats van via de kleine bootjes naar de kant te varen). Dat zal de economie van Gythio goed doen.

De weg boven langs Gythio is gereed. Daardoor kan vanaf 2017 in de zomer de weg langs de kade/waterkant worden afgesloten in de avonduren, zodat een soort van toeristische wandelpromenade ontstaat.

Uitzicht vanaf nieuwe rondweg Gythio

Uitzicht vanaf nieuwe rondweg Gythio

De auto’s worden dan vanaf de begraafplaats via een weg met mooie uitzichten bovenlangs Gythio geleid en komen uit bij Mavrovouni.

Ook zijn aan beide kanten van Gythio inmiddels trotoirs aangelegd, waardoor men van Gythio naar het nieuwe stadion bij Selinitsa kan lopen en via de weg naar Mavrovouni naar het strand.

Er is weer een stukje extra snelweg gekomen tussen Athene en Gythio: de snelweg tussen Tripolis en Sparti is verlengd tot voorbij Sparti. De snelweg sluit nu aan op de oude weg voorbij de kazerne zo’n 16 km voorbij Sparti. Er schijnen zelfs plannen te zijn om de weg tot aan Gythio door te trekken!

Met het geld voor de publieke werken wordt hier ten minste momenteel iets gedaan.

Het in het voorjaar afgebrande benzinestation Silk is weer open gegaan in een totaal nieuwe behuizing. Voor ons was en is dat de afleverplek voor allerlei Internetbestellingen die met een courier worden bezorgd.

 

En inmiddels is de Kerst alweer achter de rug.

Kerst 2016, vlnr Petie, John, Diana, Jeroen en Henk

Kerst 2016, vlnr Petie, John, Diana, Jeroen en Henk

In de gebruikelijke samenstelling, de buren en Henk, hebben we de Kerstmaaltijd genuttigd. Van de week hadden we een drietal wijnhuizen, Palivos, Skouras en Tselepos, bezocht om de wijn voor de Kerst in te kopen. Er is reeds een “gat” geslagen in de voorraad.

Vroege pluk

Dit jaar zijn de olijven in en rond Marathea erg vroeg geplukt. De olijven waren al vroeg rijp, weliswaar heel klein, en door het olijvenvliegje, genoemd Dakos , vielen er veel olijven uit de bomen. Daardoor moesten ook wij al op 19 november beginnen met plukken van de twee grondstukken in Marathea, waarop de bomen van onze buurvrouw staan.

Jeroen aan de olijvenpluk

Jeroen aan de olijvenpluk

Met hulp van de buren en een lid van Team Holland (zie vorig jaar) was de klus in 3,5 dag geklaard. Een zeer matige opbrengst van 71 kilo olie (uit 375 kilo olijven) was het resultaat. De opbrengst was onder meer laag door de kleine olijven en een aantal bomen dat in het geheel geen olijven meer had. Desondanks zijn we tevreden, want met de helft van de opbrengst (ons deel van de pluk) hebben we al genoeg olie voor het verbruik van een jaar.

Op 1 december lag er alweer sneeuw op de Profitis Ilias, de hoogste top van de Taygetos (het gebergte waar we op uitkijken).

1e sneeuw op Taygetos 2016

1e sneeuw op Taygetos 2016

Ook dat is best wel vroeg in de winter. Souri slaapt daardoor nu weer in haar eigen hondenhok, samen met de poes Noname. Het regent trouwens nu geregeld, terwijl we in het najaar veel te weinig hebben gehad. Het najaarse snoeiwerk is uiteraard weer achter de rug, de moerbeibomen worden door een dorpsbewoner gesnoeid om de takken met bladeren aan de geiten en koeien te geven (er is nog onvoldoende gras op dat moment) en de druiven worden door onszelf gedaan. Het teken dat het definitief herfst is.

Alles gesnoeid, dus echt herfst

Alles gesnoeid, dus echt herfst

Wolken rond Marathea

Wolken rond Marathea

Jeroen heeft het voor elkaar gekregen om heen en weer naar Nederland te reizen zonder paspoort. Per abuis had hij het paspoort van Diana bij zich. Uiteindelijk bleek het rijbewijs voldoende om mee te kunnen met het vliegtuig.

In november hebben Jeroen en Vasilis hun jaarlijkse uitstapje gemaakt, dit jaar naar Kythera. Dat betekende een overnachting aldaar, want de boot gaat maar een keer per dag. De boot van Neapoli vaart nagenoeg altijd, ook bij windkracht 7. De wind was op de terugreis zo hard, dat de boot niet meer in Neapoli kon aanmeren, maar moest uitwijken naar een heel klein haventje in de buurt (Paliokastro). Kythera is in november nagenoeg uitgestorven, maar blijft een mooi eiland. Overigens heb je wel sneller contact met de bewoners, doordat er zo weinig mensen zijn. Ze zijn kennelijk blij weer eens iemand te zien. Gek genoeg zijn de olijven op Kythera half november nog niet geplukt, terwijl ze daar normaliter veel eerder plukken dan bij ons.

Vasilis in Kapsali (Kythera)

Vasilis in Kapsali (Kythera)

 

Onze Roemeense benedenburen, Kostas en Marianne, zijn ook weer gearriveerd, waardoor er meer reuring in onze omgeving is.

Marathea aan het einde van het zomerseizoen 2016

Het zomerseizoen is nu ten einde in de buurt van Gythio. Op Vathi bij Blue Beach zijn de parasols weer opgeruimd, gelukkig hebben ze nog enkele bedjes laten staan.

Vathi 6 oktober 2016

Vathi 6 oktober 2016

(Enorm contrast met Kreta, zie vorig bericht) Vorige week hebben we van barkeeper Gianis van Blue Beach bar afscheid genomen en is hij weer vertrokken naar Athene.

Marathea begint een beetje een grote ziekenboeg te worden. Op zich niet heel erg verwonderlijk gezien de gemiddelde leeftijd van een bejaardentehuis. Diverse bewoners hebben in het ziekenhuis gelegen met allerlei inwendige klachten. Gelukkig is een aantal andere dorpsbewoners dan bereid om te helpen, want een groot gedeelte van de oudjes heeft geen rijbewijs of kan niet meer rijden.

De temperaturen komen niet meer boven de 29 graden, reden om direct open haard hout te bestellen.

eerste lading hout 2016

eerste lading hout 2016

Buurman heeft nu nog droog hout, later in het stookseizoen kan hij alleen nog vers gekapt hout leveren. Het lijkt wel of we steeds meer hout voor dezelfde prijs krijgen. Je bestelt een ton (1000 kg) hout (eik of olijf) en dat is ongeveer 1,6 m3. Met een prijs van € 100 is dat prima te doen.

We hebben ons jaarlijkse bezoek van de Jehova’s Getuigen ook weer gehad. Ze zijn iedere keer teleurgesteld als blijkt dat we buitenlanders zijn. De griekse versie van de Wachttoren hoeven ze dus ook niet te geven. Het blijft bewonderenswaardig dat ze, de Jehova’s, in Griekenland blijven volhouden, want het Grieks-Orthodoxe geloof wordt er zo met de paplepel ingegoten, dat we ons niet kunnen voorstellen dat ze ook maar een zieltje kunnen winnen. En dan helemaal niet in een dorp als Marathea.

De stakingen beginnen ook weer op gang te komen na de zomer. Allerlei groeperingen zijn het, uiteraard, niet eens met het regeringsbeleid en staken dan een of enkele dagen, zonder dat dit in de regel tot enig resultaat leidt. Het lijkt erop dat die stakingen door de vakbonden alleen maar worden georganiseerd om te laten zien dat ze er nog zijn. De bevolking is er behoorlijk gelaten onder.

Nu het herfst is, beginnen we ook weer met het onderhoud van luiken en ramen (schilderen voor zover nodig en controleren op houtrot). Vrienden hebben de benodigde spullen, zoals verf en houtrotvuller, meegenomen. We, lees Diana, zijn begonnen met het schilderen van de overkapping in dezelfde kleur als het hondenhok en de hordeur. Mooi resultaat.

 

 

 

 

Kreta 2016

Na de 5 leuke dagen die Diana in augustus op Kreta had gehad, zijn we beiden en met Souri nu voor 5 nachten naar Kreta gegaan. We zijn met de boot van Piraeus naar Heraklion gevaren. Helaas varen de boten op die route alleen ’s nachts. En aangezien we met onze hond waren, hebben we de nacht op het dek doorgebracht. Weliswaar geen slecht weer, maar het is eind september wel fris ’s nachts op zee. De terugreis, van Kissamos naar Gythio, overdag, was een stuk aangenamer, ondanks dat Jeroen die nacht ziek geworden was.

Jeroen met Souri op de boot

Jeroen met Souri op de boot

Op Kreta hebben we weer in Giorgos House (een huisje, geschikt voor 2 personen, zie vorig bericht) bij Triopetra verbleven. Om het huisje zit een groot stuk grond, waar Souri lekker kon rondbanjeren. De eigenaar (ontzettend aardige man, evenals zijn dochter en schoonzoon van het nabijgelegen restaurant Filenia) is druk bezig van het stuk grond een echte tuin te maken. Weliswaar is Triopetra in de middle of nowhere met het dichtsbijzijnde dorp met enige winkels op 25 minuten rijden, maar er zijn genoeg restaurantjes in de buurt en het strand is zelfs op loopafstand (15 minuten). De reis was onder meer een test om te zien of het reizen met Souri ook leuk voor haar zou zijn. De plek bij het huisje vond ze heerlijk en als we met de auto op stap gingen, zat ze eerder in de auto dan wijzelf. Experiment geslaagd.

Bij Giiorgos House

Bij Giorgos House

Het was verbazingwekkend hoeveel toeristen er begin oktober nog zijn. Met name in de steden Chania en Rethyminon was dat heel duidelijk. Maar ook bij ons in de buurt waren de restaurants behoorlijk druk. Voor ons gevoel is het nu drukker dan de laatste keer dat we op Kreta waren in 2010, terwijl we toen zelfs een maand eerder waren.

Kreta heeft een paar goede wijngebieden met tegenwoordig ook zeer goede wijnmakers. We hebben er twee bezocht ( Silva Winery en Lyrarakis) en konden het niet laten om enkele dozen met wijn mee te nemen.  (Dat is een van de voordelen van het reizen met eigen auto) Bijzonder goede wijnen voor relatief lage prijzen, gemiddeld minder dan € 10 per fles.

Het weer was nog steeds erg goed, ongeveer 29 graden en weinig wind. Ideaal vakantieweer.

Voor Giorgos House

Voor Giorgos House

grond rond huis

grond rond huis

zonsondergang bij het huis

zonsondergang bij het huis

In Spili

In Spili

In Rethyminon

In Rethyminon

bootreis terug naar Gythio

bootreis terug naar Gythio

Niet eten

Een volgende fase in de hondenopvoeding: “mevrouw Souri” wenste niet te eten, althans haar brokken. Andere dingen, zoals botten, varkensoren en hondensnoepjes wil ze wel eten. Het advies wat we hebben gekregen: “dan maar niet”. Een hond kan langer zonder eten dan een kat. Inmiddels, na 5,5 dag, is ze toch maar weer begonnen.

We hebben haar een keer meegenomen naar het strand, nu het toch wat rustiger is.

Souri met Jeroen op het strand

Souri met Jeroen op het strand

Ze vindt dat helemaal niet leuk. De zee wil ze absoluut niet in. Dus dat doen we niet meer.

De soap rond Diana d’r rijbewijs is al ten einde. Op 26 augustus kwam Thomas, de rijschoolhouder, met haar nieuwe rijbewijs. Hij snapte ook niet dat het zo snel was gegaan. Hij heeft er ook naar gevraagd bij het afgifteloket en hun antwoord was dat “het een NL-rijbewijs was en dan zat het wel goed”. Dus in een maand tijd was het geregeld.

Diana is een paar dagen naar Kreta geweest, onder meer om haar oude vriendin Jacqueline op te zoeken. Ze zat daar in het gehucht Triopetra in een huisje, Giorgos House.

Uitzicht vanaf terras Giorgos House

Uitzicht vanaf terras Giorgos House

Het is haar zo goed bevallen, dat we het plan hebben om begin oktober 4 nachten, samen met Souri, te gaan. Jeroen was nu achter gebleven in Marathea. Dat leidt meteen tot vragen, zowel van “waarom ben je met de grote auto” als “waar is Diana”. Niets blijft hier onopgemerkt.

 

Dinsdagmiddag 6 september is het beginnen te regenen en dat heeft het bij onafgebroken tot woensdagochtend gedaan, gepaard gaande met onweer en bliksem. Later op de dag bleek dat er met name bij de diverse mondingen van de rivier Evrotas een behoorlijke puinhoop is ontstaan. Modder, riet en verder afval zijn door de kolkende rivier (twee dagen geleden nog een zielig stroompje) meegenomen en in zee gestort. De zee is dan nu grotendeels bruin en langs de kade van Gythio ligt overal een laag riet in het water. Een aantal landerijen met sinaasappelbomen en olijfbomen staat onder water. In Kalamata was men een aantal uren afgesloten van stroom en water door het zeer slechte weer. Er zijn al drie doden en twee vermiste personen te betreuren.

Vuil in haven Gythio

Vuil in haven Gythio

Riet voor Πλαζ

Riet voor Πλαζ

Drie maal is scheepsrecht?

Voor de derde keer in een maand tijd was er brand in de buurt van Siderokastro, een dorpje dat aan de overkant van de vallei ligt. Zelfs de landelijke kwaliteitskrant Kathimerini maakte er melding van. Zie bericht hieronder.

Forest fires burning on Corfu and near Gytheio

Firefighters on Corfu were seeking to contain a forest fire that broke out on the Ionian island in the early afternoon on Friday.

The blaze in the island’s northeast, in the area of Barbati, was close to a residential area, regional fire service official Efthimis Georgakopoulos told the Athens-Macedonian News Agency. Strong winds hampered the efforts of firefighters.

There were also reports of a blaze in the island’s south. Meanwhile, a large fire broke out in the area of Sidirokastro, near Gytheio in the Peloponnese, too, on Friday.

A team of 50 firefighters manning 17 engines was mobilized, aided by four water-dropping aircraft.”

De blusvliegtuigen en helicopters blijven een spectaculair gezicht en het gebrom van die machines is altijd een geruststellend geluid als we in de verte brand zien.

Blushelicopter over ons huis

Blushelicopter over ons huis

Het is opvallend dat er in zo’n korte tijd drie keer brand is in dezelfde buurt, dezelfde plek. Pyromaan? Zaterdag 13 augustus heeft het flink geregend, waardoor nu even het brandgevaar is geweken.

 

 

 

Blushelicopter over ons huis

Blushelicopter over ons huis

 

 

Af en toe verwennen we Souri wellicht wat veel (zie foto), maar leuk vindt ze het wel! We moesten trouwens weer met haar naar de dierenarts, omdat ze telkens haar hoofd schudde (en niet om NEE te zeggen).

Souri op schoot bij Diana

Souri op schoot bij Diana

Uiteindelijk bleek ze iets van gras diep in haar oor te hebben. Dat komt vaker voor, aldus de dierenarts. Gelukkig is ze een makkelijke hond als het om de dierenarts gaat. Ook het lopen door de stad vindt ze leuk en ze is dan zelfs gehoorzaam.

Afgelopen zaterdag, 13 augustus wilden we alweer cultureel bezig zijn door naar een concert van Babis Stokas, een van de voormalige bandleden van een  van de populairste bands uit de jaren 90 in Griekenland Pyx Lax,  te gaan. Hij zou optreden in het amfitheater van Xirokambi, een bergdorpje in de buurt van Sparti. Net als in Vlachiotis (zie vorig bericht) een prachtige plek.Helaas gooide het weer, regen en onweer in de middag en het begin van de avond roet in het eten. Toen we in Xirokambi aankwamen en we vroegen waar we kaartjes konden kopen, kwam de mededeling: “concert gaat niet door”. Balen. Het regent in de zomer een keertje en we hebben er meteen “last” van. Overigens regende het vorig jaar ook op 13 augustus.

Op maandag 15 augustus, Maria Hemelvaart, was het wel weer stralend weer. Dat konden we merken, de muziek van het plein van Karvelas was tot in de ochtend te horen.

Zomer 2016

We hebben ons jaarlijkse popconcert weer bijgewoond. Deze keer was er een optreden (8 juli) in het amfitheater van Vlachiotis (een dorp richting Monemvasia) van Elefteria Arvanitaki en Nikos Portokaloglou. Zie onder meer de links van  Portokaloglou en Arvanitaki.

Prachtig theater, schitterend uitzicht en een goed optreden van 2 3/4 uur zonder pauze! Tijdens zo’n optreden blijft het mooi dat de Grieken de liedjes nagenoeg allemaal mee kunnen zingen en nog zuiver ook. We wilden voor het concert uit eten gaan in Vlachiotis, maar verder dan een souvlaki pita zijn we niet gekomen. Er zijn kennelijk geen normale taverna’s in dat dorp.

Tijdens de soundcheck

Tijdens de soundcheck

Uitzicht vanuit amfitheater Vlachiotis

Uitzicht vanuit amfitheater Vlachiotis

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Poesje Garfield, zus van Noname en Kaspro, is 9 juli gaan hemelen. Ze was al een tijdje een beetje ziekig, maar was er altijd met het eten. Verder negeerden de andere poezen haar niet, dus we hebben lange tijd gedacht dat het wel goed zou komen.

In de opvoeding van Souri zijn we weer een stapje verder. ’s Avonds mag ze zelf de poort uit. Ze gaat dan een uurtje met buurhond Vangelis spelen en soms op stap. Als Vangelis er niet is, dan is ze ook snel terug. We zijn er inmiddels achter dat het ras Griekse schaapshond (ze is half Griekse schaapshond en half Pointer) een soort van Oost-Indische doofheid kent, alleen luisteren als zij dat wil. Iedereen bevestigt dat overigens. Het is dus een nogal eigenzinnig ras (door Wikipedia omschreven als “independent thinker”). Het gaat wel steeds beter, maar er zijn momenten ….. Nu het dagelijks boven de 30 graden is, heeft ze geen zin om tussen de middag uitgelaten te worden. De keren dat we een poging doen, ligt ze ons aan te kijken alsof we niet helemaal goed bij ons hoofd zijn. Op zich een goede indicatie van hoe warm het is.

Souri met Vangelis

Souri met Vangelis

 

En daar zijn ze weer, de bosbranden. Dit jaar hebben er al ettelijke in de buurt gewoed. Het lijkt erop dat de mensen minder voorzichtig zijn dan vorig jaar. Afgelopen week vloog er ’s ochtends een politiehelicopter in de vallei rond. Die zijn op zoek naar velden met cannabis planten. En rond de middag brak er in de buurt van Siderokastro (aan de overkant van de vallei) brand uit. Naar we later hebben gehoord, hebben de cannabistelers het veld in brand gestoken om daarmee het bewijs te verdoezelen. Twee jaar geleden is dat ook gebeurd. Gelukkig is de brandweer er telkens snel bij en samen met de blusvliegtuigen zijn de branden relatief snel geblust.

Tegen het einde van juli begint het eindelijk druk te worden. Er zijn veel auto’s met Atheense kentekens. Helaas brengt het ook meer gevaar op de weg met zich mee, er wordt op plekken ingehaald waar het eigenlijk niet kan (onoverzichtelijk) en er wordt gereden als gekken (hard en te dicht op voorgangers). Wat dat betreft zijn we blij als deze periode weer voorbij is.

Een van de veranderingen, mede ingegeven door de capital control van vorig jaar waardoor de Grieken nog maar € 420 cash per week konden opnemen, is de toename van het aantal PIN-apparaten in de winkels. Het begint steeds normaler te worden dat je kunt pinnen in een winkel, terwijl dat een paar jaar geleden nog bijna onmogelijk was. Het aantal PIN-apparaten in Griekenland is in een jaar tijd verdubbeld!

Het vervolgverhaal van het aanvragen van een rijbewijs: Inmiddels heeft onze dorpsgenoot Thomas, de rijschoolhouder, samen met ons nog een aantal formulieren ingevuld en samen met de vertaling van het rijbewijs ingediend bij de instantie in Sparti die zich bezig houdt met de afgifte van rijbewijzen. Het kan nog wel enige tijd gaan duren, temeer nu in de maand augustus het werkzame leven nagenoeg stil ligt. Wordt vervolgd….

 

Souri jarig

Inmiddels, 1 juli, is onze hond Souri alweer 1 jaar. Alhoewel we niet de indruk hebben dat ze het zelf doorheeft, hebben we haar wel iets meer verwend dan anders. De tuin water geven is trouwens momenteel iets lastiger geworden, doordat Souri a. de slangen en dopjes doorbijt en b. door de waterplassen heen rent en er daarna uitziet als het spreekwoordelijke varken. Dat moet je dus niet doen als je net schone kleren hebt aangetrokken. Ook is het niet raadzaam leren slippers buiten te laten staan, ze heeft al twee keer onze slippers als een soort van lekker kauwbot beschouwd. De slippers kunnen daarna niet meer gedragen worden.

Souri, het "varken"

Souri, het “varken”

Eergisteren was de eerste bosbrand in de buurt (Siderokastro) waarbij de blusvliegtuigen ingeschakeld moesten worden. De wind was niet al te hard en de vliegtuigen waren er snel, dus weinig schade. Het is trouwens de laatste weken al behoorlijk warm, iedere dag al meer dan 30 graden. Dus geregeld BBQ-en, helemaal nu er ’s avonds weinig wind staat. Door de warmte is het meloenen seizoen ook alweer op gang gekomen, lijkt vroeger dan andere jaren. Overal dus weer langs de kant van de weg de stalletjes.

Grote watremeloen

Grote watermeloen

Het toerisme komt dit jaar erg langzaam op gang, ondanks dat volgens de Lonely Planet de Peloponnesos nummer 1 van de topbestemming in Europa in 2016 is verkozen. De stranden zijn nog aardig leeg en ook de restaurants hebben het nog niet druk. Mogelijk dat het na-ijl effect van een dergelijke “verkiezing” wel groot is. In ieder geval vergroot het de bekendheid van het gebied wel. In het weekend is de situatie anders op de stranden rondom Gythio, dan komen kennelijk de Spartanen ook naar het strand.

 

 

Diana op bijna leeg strand bij Blue Beach (Vathi)

Diana op bijna leeg strand bij Blue Beach (Vathi)

Diana d’r rijbewijs moet worden vernieuwd. Makkelijker gezegd dan gedaan. De eerste stap is het Nederlandse rijbewijs laten vertalen !!!! in het Grieks. Wij maar denken dat het al een internationaal rijbewijs is, maar volgens de Griekse bureaucratie is dat niet zo. Nu een korte, in real time meer dan 2 uur, beschrijving van het laten vertalen van dit kaartje: allereerst moet een kopie gemaakt worden en die kopie moet door een advocaat als zijnde een kopie van het origineel worden gewaarmerkt, Dus allerlei stempels en zegels op het kopietje. Dan is er nog een formulier nodig van het KEP, een bureau dat zich bezig houdt met burgerzaken. Dan wordt alles opgestuurd naar het Griekse  Ministerie van Buitenlandse Zaken (de vertaalafdeling) en wordt het na enige tijd vertaald weer teruggestuurd. Dit terugsturen is relatief duur, omdat de koerier enige tijd op het Ministerie moet wachten tot zijn bestemming wordt omgeroepen. Afwachten wanneer we de vertaling binnen hebben en dan kunnen we door naar de volgende fase. Gelukkig wil een van de dorpsbewoners die een autorijschool heeft ons graag helpen bij de aanvraag. In een later bericht zullen we de rest van de procedure uit de doeken doen.

 

Nu de nieuwe weg van Sparti naar Megalopoli/Tripolis er is, is het opeens makkelijker geworden om naar Kalamata te rijden. Niet meer over de mooie maar erg bochtige weg langs de kust, maar door de binnenlanden in iets meer dan 1,5 uur naar Kalamata, waar ook een vliegveld is. Een paar weken geleden zijn we naar de bouwmarkt van Kalamata, de Praktiker, geweest om onder meer nieuwe tuinstoelen te kopen. De oude stoelen zijn bijna op. Daarna zijn we Kalamata nog in geweest. Een voor de Peloponnesos grote plaats met een mooi en schoon centrum. Een leuke mix van oude en nieuwe/moderne winkels en een groot aanbod aan restaurantjes maakt het tot een prettige stad voor een dagtripje.

Nieuwe tuinstoeltjes

Nieuwe tuinstoeltjes

 

 

Italië en meer

Venetië

Venetië

P1010276

We hebben onze jaarlijkse “vakantie” er weer op zitten. Dit jaar weer naar Italië, Milaan en Venetië, uiteraard samen met Henk. Milaan is een stad van tegenstellingen: ontzettend dure winkels met relatief veel zwervers in de buurt. Voor ons is het centrum wat aan de protserige kant, maar de andere wijken rondom het centrum zijn wel leuk.

Henk en Jeroen op de Dom van Milaan

Henk en Jeroen op de Dom van Milaan

Venetië is totaal anders, maar wel heel erg druk met allemaal toeristen/narcisten die alleen bezig zijn met het maken van “selfies”. Zowel in Milaan als in Venetië zijn er trouwens opvallend veel Chinese toeristen. In beide steden zijn we naar de opera geweest. La Scala, een van de beroemdste operatheaters ter wereld, was een beetje een tegenvaller, doordat we daar tijdens de voorstelling amper de helft van het podium konden zien. En heet dat het er was! Het theater van Venetië, La Fenice, is veel mooier en heeft een goed klimaatsysteem. Uitstekende plaatsen en de voorstelling La Traviata was ook nog eens subliem. Toppertje!

soort van selfie, van lnr Diana, Jeren en Henk

soort van selfie, van lnr Diana, Jeren en Henk

Verder hebben we veel gelopen om de naar binnen “geschoven” calorieën weer te verbranden. In beide steden hebben we ook de begraafplaatsen, altijd een plek van rust bezocht. Met name die van Milaan is zeer indrukwekkend met veel grote praalgraven, waaronder onder meer die van de heer Campari,

Henk bij het graf van Campari

Henk bij het graf van Campari

die we meerdere keren hebben geëerd door zijn drankje te dinken.

Uiteraard had de reis een hoog E(ten)D(rinken)V(rolijk zijn) gehalte, De Spritzen (een drankje met Campari)en prosecco

aan de wijn in Venetiaanse wijnbar

aan de wijn in Venetiaanse wijnbar

waren bij wijze van spreken niet aan te slepen. Beide steden hebben genoeg goede eetgelegenheden die ook nog betaalbaar zijn. En daar hebben we goed gebruik van gemaakt. Souri heeft zich thuis ook reuze vermaakt met haar oppas: slippers opvreten, in de auto op schoot achter het stuur en lekker veel vrij. Van haar mag die oppas vaker komen.

 

Afgelopen weekend zijn we voor het eerst met Souri naar het bos in de bergen geweest. Na enig aarzeling had ze de smaak te pakken en vond het leuk nieuwe indrukken en geuren op te doen. Dat kunnen we dus vaker van de zomer doen. Ook visite, zoals Michael die een paar dagen op bezoek was, vindt ze erg leuk. Ze krijgt dan nog meer aandacht.

Souri en Michael in het bos

Souri en Michael in het bos

 

De zomer is langzaam op gang gekomen, na de eerste dappere duik begin mei is nu het strandseizoen voor ons een beetje begonnen. De hele maand mei hadden we niet meer gezwommen. Reden onder meer: het zeewater lijkt kouder dan vorig jaar. Op de stranden is het ook nog opvallend rustig. De Peloponnesos heeft weliswaar de nummer 1 positie van bestemming binnen Europa van Lonely Planet gekregen (voor bijvoorbeeld Venetië en Texel), daar is tot op heden weinig van te merken als het gaat om het aantal toeristen.

In Gythio is het cultureel centrum geopend en is gevestigd in de oude meisjesschool op het grote plein. De expositieruimtes zijn mooi ingericht en tweetalig. Helaas zijn de twee mooie folders over Gythio en de Oostelijke Mani alleen in het Grieks, Wellicht komt dat nog. De website van het cultureel centrum is wel meertalig: http://www.kpmanis.gr .

 

Pasen 2016

Een late Pasen, 5 weken (!) na het katholieke Pasen. Het viel dit jaar op 1 mei, normaal al een vrije dag. Daardoor werd de viering van 1 mei verschoven naar dinsdag 3 mei, want 2 mei (2e Paasdag) is ook al een vrije dag. Wel raar dat je aankondigingen ziet van de viering van 1 mei op 3 mei. De Grieken hadden dus 5 dagen vrij en dat was te merken ook in Gythio. Heel erg druk, sommige restaurants beweerden zelfs het nog nooit zo druk te hebben gehad.

Het was nog even spannend of we wel een geitje op het spit konden hebben, omdat het de afgelopen periode erg droog was geweest en er ook de dagen ervoor een behoorlijke wind stond. Maar kennelijk is er genoeg gebeden, want op Paaszondag was het mooi weer zonder wind.

Er hing een geitje van 5,5 kg op het spit voor 6 personen, Willem en Monika en Cor met Joppa van 92. Het was dus een klein gezelschap, maar daardoor niet minder gezellig.

5,5 kg geit

5,5 kg geit

 

 

 

 

 

 

 

Ook voor de poezen is het Pasen

Ook voor de poezen is het Pasen

 

 

 

 

 

 

 

 

Voor Soeri was het de afgelopen week hard werken, Marathea was vol met loslopende honden die langs haar tuin liepen….. Gelukkig is de rust weer terug en hoeft ze ook niet meer ieder uur te blaffen en langs het hek te rennen, hetgeen overigens wel het leven van een geranium heeft geëist.

Onze nieuwe stoelen zijn gearriveerd. Een totaal ander gezicht. De kamer lijkt veel groter en we zijn er reuze blij mee.

Nieuwe stoelen

Nieuwe stoelen

 

 

 

 

 

 

 

 

Afgelopen vrijdag waren we zoals altijd naar de markt. We stonden voor het busstation onze mede dorpsbewoners, Sia en Kostas (allebei op leeftijd en slecht ter been), en een enorme hoeveelheid boodschappen in te laden, toen de auto niet meer wilde starten. Gelukkig was onze buurman in de buurt en kwam met zijn accu en geleende startkabels ons helpen. Helaas zonder succes, uiteraard kwamen er andere wijze mannen in de motorkap kijken en Jeroen advies geven, het moest de startmotor wel zijn. Uiteindelijk werd Jeroen en auto naar de garage in Sparti gesleept. Gelukkig bleek het toch de accu te zijn, dus “het gedoe” viel wel mee. De man van de sleepauto kon trouwens wel lachen om de opmerking van Jeroen dat er in Griekenland een hoop mensen waarschijnlijk hun rijbewijs met de betaling van 2 watermeloenen hebben gekregen.