Mist?

Afgelopen donderdag, 22 maart, hing er een soort van mist. Het was echter geen vocht, maar een grote hoeveelheid Saharazand die in de lucht hing. Een aantal dagen ervoor was het ook al heiïg en ging toen gepaard met een beetje regen. Dat resulteerde toen in allemaal bruine auto’s en een roodbruine laag op alles buiten. Onderstaande foto, afkomstig van de Kathimerini, is niet met een filter genomen, zo zag het er daadwerkelijk op donderdag uit als de zon “scheen”. Het blijkt de een van de grootste hoeveelheden Saharazand in Griekenland ooit te zijn geweest.dust

Vanaf ons terras was Karvelas nog amper te zien, laat staan de bergen verderop.

Saharazand

Gelukkig regende het toen niet. Het is pas gaan regenen toen het zand alweer verdwenen was, waardoor alles weer een beetje schoongespoeld werd.

 

Ook onze Grand Vitara werd daardoor weer schoongespoeld. Die is namelijk inmiddels weer gemaakt (zie vorig bericht). De garage heeft goed werk geleverd en achteraf bleek het goedkoper om een deel van de motor te vervangen door een nieuw deel in plaats van een tweedehands te plaatsen. In feite hebben we nu min of meer een nieuwe motor in de auto zitten.

Met de dieren gaat alles goed, Dysie begint wat stoerder te worden en duikt niet meer van alles en iedereen weg. We zijn laatst voor het eerst met haar naar het strand geweest en dat lijkt ze leuk te vinden.

Jeroen en Dysie op het strand van Vathi (maart 2018)

De pubertijd gaat trouwens ook gepaard met een plotselinge interesse naar onze bier- en wijnglazen, als die gevuld zijn. Waar dat vandaan komt? Of gaat de hond op haar baasjes lijken? Het gaat nog steeds erg goed tussen de hond en de katten.

Ome Zalm, Diana en Dysie

Gisteren kwamen we een van de vrije asielhonden, genaamd Angela, bij een taverna 15 kilometer verderop tegen. Het grappige is dat ze ons direct herkende!

Het tekenseizoen is in alle hevigheid losgebarsten, waardoor we Dysie en buurhond Ira moeten behandelen. Ook de asielhonden moeten allemaal tegen de teek behandeld worden, hetgeen in één keer een paar honderd Euro kost! Dysie wordt trouwens ook ingeënt tegen Leismaniasis, de ziekte die wordt overgebracht door een zandvliegje. Deze ziekte komt in Nederland (nog) niet voor, maar is hier een van de grote bedreigingen voor honden.

 

Er bestaat op dit moment een curieus wetsvoorstel om de hoogte van verkeersboetes afhankelijk te laten worden van het inkomen. Alleen dronken rijden en door rood rijden zijn daarvan uitgezonderd. Maar hoe men in Griekenland het inkomen van iemand denkt te bepalen, is onduidelijk. Het is algemeen bekend dat de belastingaangifte in veel gevallen niet het daadwerkelijke inkomen bevat.

Vanavond, 24 maart is het Earth Hour, waarbij het de bedoeling is dat een uur lang men het licht uit doet. Bij ons gebeurt het al geregeld dat de stroom voor meer dan een uur uitvalt (meestal als het hard waait en regent), dus onze bijdrage is reeds geleverd.

Begin van de lente 2018

Inmiddels is de lente aangebroken, genoeg dagen waarop het tegen de 20 graden of meer is, schildpadden zijn weer aan de wandel, de eerste slang is gesignaleerd, de katten en honden hebben teken op en in hun vacht zitten, de grasmaaiers maken weer herrie, de olijfpersen hun laatste productiedagen hebben, etc. In februari heeft het af en toe enorm geregend en gewaaid.

Noname en Dysie in de lentezon

Dat betekent dus ook dat de bomen die blad verliezen (zoals onder meer de steeneiken en moerbeibomen), inmiddels heel snel weer groen aan het worden zijn en de tulpen opkomen.

De buitenbank is inmiddels geschilderd en wordt bij goed weer ’s middags gebruikt.

Jeroen, Dysie en Noname

Na enige tijd wil ook Dysie op de bank komen zitten.

Diana, Dysie en Noname

Ze is overigens geen grote held. Bij alles wat nieuw is, is ze bang. Toen laatst de monteur van het telefoonbedrijf in de tuin bezig was, zat ze zelfs te trillen op de mat.

Momenteel hebben we slechts een auto, de grote Grand Vitara heeft een motorprobleem. Bij het wegbrengen van Billy naar Kylini (zie vorig bericht) liep de temperatuur van motor op.

Grand Vitara met panne in de middle of nowhere

Nadat de sleepdienst er naar gekeken had en koelvloeistof had bijgevuld, konden we gelukkig gewoon naar huis rijden. We zijn toch maar naar de garage gegaan en daar kwam na een paar uur speuren aan het licht dat er een scheurtje in het motorblok zit! Dat betekent een dure reparatie. We zijn enkele weken op zoek geweest (via via) naar een betaalbare 2e hands motor, maar die is niet te vinden. Dus moet de huidige motor gemaakt worden, wat een “klauw met geld” gaat kosten. Onderdelen zijn inmiddels besteld. Door onze activiteiten bij het asiel is vaak de een met de Jimny weg en zit de ander “opgesloten” in Marathea. Voor een tijdje goed te doen, maar wel fijn dat we de auto van vrienden kunnen lenen als zij niet in Griekenland zijn.