Afgelopen weekend zijn we naar Athene geweest. Op de heenweg hebben we Arthur & Marijke meegenomen en naar het vliegveld gebracht, omdat we toch naar IKEA wilden voor kaarsen e.d.. Zaterdagmiddag om 14.30 uur is niet de beste tijd om naar een dergelijke winkel te gaan, ook niet in Griekenland. Een “beetje” druk. We konden niet in ons “eigen” hotel, Herodion, slapen, dus zijn we uitgeweken naar Hotel Hera. Op zich handig, want die hebben een parkeergarage. ’s Avonds heerlijk gegeten met Stelios & Marialena op een plek die wij in ieder geval niet meer kunnen terugvinden zonder TomTom. Eigenlijk gingen we naar Athene om Kyria Martina op te halen, want die zit daar al bijna 2 maanden. Dus zondagochtend hebben we haar “bevrijd” en zijn we naar huis gereden. De auto zat weer helemaal vol met spullen van haar. Toch wel weer gezellig dat ze er is.

De vorige zondag werden door Apostolis & Eleni (griekse vrienden sinds 1990) gebeld of we zin hadden om te lunchen in Tripolis. Nee, niet het Tripoli van Khadaffi/Libie, maar gewoon op de Peleponissos. Geweldig eettentje. We komen daar ook de dierenarts uit Kalamata tegen, hoe klein is de wereld!

In het huis van de buren woont tegenwoordig de broer van de oorspronkelijke buurvrouw, Apostolis, en de huurder is er min of meer uitgezet. Zelf komen ze, de buren Petros, Artemis en kinderen, waarschijnlijk van de zomer weer in hun huis voor een aantal maanden wonen. Het wordt nog druk in Marathea.

De afgelopen weken zijn we druk geweest met het onderhoud van de olijfbomen, dat wil zeggen alle wilde takken eraf, snoeien en gras maaien. Daar gaat behoorlijk wat tijd en energie in zitten. Diana heeft uit het snoeihout de aanmaaktakken verzameld, zodat we ook volgend jaar weer vuur in de haard kunnen maken. De rest van de takken zijn vandaag verbrand. Als je ook deze tijd meetelt dan is de prijs van een liter olijfolie helemaal een belachelijk iets. Bij de fabriek krijgt de Griekse boer er ongeveer Euro 2 per liter voor, terwijl er voor 1 liter ongeveer een 1/2 uur gewerkt moet worden. Gelukkig hoeven wij er ons geld niet mee te verdienen.

25 maart was het weer zover: Griekse onafhankelijkheidsdag. In de nieuwe gemeente wordt deze dag ook op 17 maart in Areopoli gevierd, dus hebben de ambtenaren 2 dagen vrij. Het weer was prima, dus daarna lekker buiten aan de ouzo en mezedes. Overal volle terrassen, wat een crisis.

De teek, een klein naar beestje, is weer wakker geworden, dus de poezen nemen iedere keer als ze naar buiten zijn geweest een aantal teken mee naar binnen. Diana haalt ze allemaal uit hun vacht door streng te controleren.Ze mogen nu niet in de slaapkamer en dat bevalt eigenlijk prima. Orea liep met een hele dikke buik, maar die is ze sinds vandaag kwijt, dus die heeft geworpen. Gelukkig niet bij ons in de tuin. Een van de buitenkaters, Troela, was 5 dagen weg, maar vindt kennelijk het leven hier beter, want die is inmiddels weer terug.

De schilpadden zijn ook ontwaakt uit hun winterslaap en die struinen overal weer rond. Binnenkort zullen ook de slangen weer rondkruipen. Het weer is nu in de regel goed, de temperatuur komt geregeld boven de 20 graden.

Over 7 weken is het alweer Pasen. Het valt laat dit jaar, 24 april. Dus is ook het Carnaval laat. Ook in Gythio wordt het carnaval gevierd, dit jaat met een soort van parade door de “bovenstraat”  en via de kade terug naar het pleintje. Er is veel werk van gemaakt door de gemeente, veel muziek, straatartiesten ,gratis drankje etc. Er waait duidelijk een andere wind in de streek. Het weer viel gelukkig erg mee, droog, zon met een straf windje. Dat het ook af en toe een tijdje minder weer kan zijn, blijkt uit het feit dat Kyria Martina vanuit Athene naar ons belde met de mededeling dat ze in Holland woonde: ze had al zes dagen de zon niet gezien.

Overigens is de nieuwe naam van de gehele gemeente Anatoliki Mani (Oostelijke Mani). Er bestaat ook een goede website tegenwoordig. www.mymani.gr , alleen in het Grieks.

Het Selinitsa verhaal blijft ook maar duren (het gaat om het feit dat het kadaster, of wat daar voor doorgaat de huidige tekeningen van de grond niet accepteert). We zijn weer een paar keer bij de advocaat geweest en er worden door de tegenpartij allerlei mooie verhalen opgehangen waarom het allemaal zo lang duurt. Uiteraard is het de schuld van anderen, maar als we willen, mogen we nu ook een ander stuk uitkiezen waar wel het registratienummer van het kadaster al van bekend is. Wordt vervolgd.

De buitenpoezen hebben ontdekt dat ze via het afdak voor de deur ook op het balkon kunnen komen. Dat betekent onder meer dat ze ’s ochtends, als het te lang duurt voordat we ons bed uitkomen, even voor de balkondeur gaan staan miauwen. Het katergebeuren lijkt weer achter de rug (de vreemde katers zijn weer verdwenen). Het is afwachten wat er van komt. Dat de binnenpoezen veel naar buiten gaan, werpt z’n vruchten af: mooiere vacht en Miles lijkt slanker te worden.

De moestuin wordt langzamerhand weer gevuld, zodat we over een aantal weken ook weer groenten uit eigen tuin hebben. Tomaten, aubergines en komkommers zijn geplant en courgettes, basilicum, koriander en peper zijn gezaaid. Laat de lente maar komen!